— 208 — 



ken en zoo heeft ook de kunst van het voortkweeken van 

 planten, evenals andere takken van land- en tuinbouw, allengs 

 eene groote hoogte bereikt. 



Maar ook in de vrije natuur is ongeslachtelijke vermenig- 

 vuldiging nu bepaald geen zeldzaamheid, doch komt daar dan 

 toch meestal niet in plaats van, maar naast de vermeerdering 

 door zaden voor. Een bijzonder sprekend voorbeeld van de ver- 

 spreiding van eene plant zonder behulp van zaden levert in Europa 

 Ehdea canadensis Eich. op. Dit is eene geheel ondergedoken zoet- 

 waterplant met kleine, spiraal vormig dicht bij elkaar geplaatste 

 blaadjes en teere bloempjes, die in Noord- Amerika thuis behoort. 

 Sedert 1860 ongeveer komt de plant in IS'ederland, denkelijk 

 afkomstig uit een der botanische tuinen, en wel alleen in vrouwe- 

 lijke exemplaren voor, zoodat vruchtvorming onmogelijk is. Niet- 

 tegenstaande dit feit heeft ze zich zóó sterk vermenigvuldigd, 

 dat zij haar Hollandschen naam traterpest daaraan verschuldigd is. 



Bij het zaaien zijn er twee zaken, waarop vooral gelet moet 

 worden, n. 1. warmte en vochtigheid. Dat lucht niet mag ont- 

 breken, spreekt vanzelf; evenals alle levende wezens ademen, 

 (d. i. zuurstof opnemen en koolzuur teruggeven) planten in 

 elk stadium van het leven, dus ook. als zij schijnbaar volko- 

 men in rust verkeeren, zooals o. a. droge zaden ; in dien toe- 

 stand is de ademhaling echter uiterst zwak. 



Al naar gelang de planten in warmere of koudere gewesten 

 thuis bchooren, is ook om te ontkiemen meer of minder warmte 

 noodig ; elke soort heeft haar eigen minimum- en maximum- 

 temperatuur, waarbij kieming nog mogelijk is. Er zijn zaden, 

 die nog kiemen, als de temperatuur tot hot vriespunt daalt ; 

 A. Uloth vond zelfs goed ontwikkelde, levende kiemplanten 

 van eene soort eschdoorn (Acer platanoides) en van tarwe in 

 stukken ijs in een ijskelder. Dit ijs had eene temperatuur van 

 0° C, en de plantjes moeten door hun eigen warmte, die vooral 

 na het intreden der kieming goed merkbaar wordt, het ijs in 

 de naaste omgeving gesmolten liebben en daardoor in de moge- 

 lijkheid gesteld zijn er in door te dringen; zij waren dan ook 

 niet vast in. het ijs besloten. 



