— 211 — 



De dikte van het bedekkende aardlaagje moet geregeld worden 

 naar de grootte der zaden; kleine zaden kunnen iji den regel 

 niet zoo'n dikke bedekking verdragen als groote, terwijl het 

 niet is aan te raden zaden, ook niet de grootste, dieper dan 

 5 — 7 cM. in den bodem te leggen. Na het zaaien moet de 

 grond wat aangedrukt worden, zoodat hij goed tegen de zaden 

 aansluit, waardoor de opneming van water bevorderd wordt, en 

 hij ook niet zoo spoedig kan uitdrogen. Het noodige water 

 moet door gieten toegevoerd worden, maar te veel gieten, waar- 

 door de grond modderig wordt en samenpakt, is zeer schadelijk. 

 Ook kiest men om te sterke uitdroging zooveel mogelijk tegen 

 te gaan gewoonlijk eene beschaduwde plaats om te zaaien. 

 In overeenstemming hiermee wordt de aarde, als men in den 

 vollen grond zaait, dan ook dikwijls met dunne takken, stroo, enz. 

 belegd, welke echter terstond na de kieming verwijderd moeten 

 worden. Misschien werkt het directe zonlicht zelfs schadelijk op 

 de kieming, zooals veelal aangenomen wordt, maar nog niet 

 voldoende bewezen is. 



Sommige plantsoorten worden terstond op de voor haar bestemde 

 plaats in den vrijen grond uitgezaaid, o. a. de meeste kort 

 levende landbouwgewassen, vele zaadbloemen, groenten, enz.; 

 de kleinzadige daaronder, o. a. granen, wortelen, Zinnia^s enz. 

 worden zoo gelijkmatig mogelijk met de hand uitgestrooid en 

 daarna met de hark wat onder de aarde gewerkt, terwijl men 

 voor grootere zaden, o.a. katjang, zonnebloemen, enz. op regel- 

 matige afstanden kuiltjes in den grond maakt, waarin telkens 

 eenige zaden gelegd worden, waarvan men later de sterkste 

 kiemplantjes behoudt en de overtollige uittrekt. 



Andere planten, voornamelijk lang levende, zooals boomen en 

 heesters, waaronder in Indië vooral cultuurplanten als koffie, 

 kina, thee, cacao, enz., maar ook o.a. de éénjarige tabak genoemd 

 moeten worden, zaait men, tenminste als het om groote hoeveel- 

 heden te doen is, op kweekbeddingen uit, om de plantjes eerst 

 later naar de voor hen bestemde plaatsen over te brengen. 

 Deze bedden mogen slechts zoo breed zijn, dat men van beide 

 zijden gemakkelijk het midden kan bereiken ; zij moeten wat 



