— 213 — 



men vooral bij planten met zachte, teere bladeren door te dicht 

 zaaien veel kans loopt de ontwikkeling van schin^mel in de 

 hand te werken of af rotten te veroorzaken. Bij fijne zaden is 

 het echter nogal lastig te voorkomen, dat zij te dicht bij elkaar 

 komen te liggen; daarom vermengt men deze, vó5r ze uit te 

 strooien, met eene hoeveelheid fijn, droog zand of aarde. 



Fijne zaden worden niet met een laagje aarde bedekt; men 

 zorgt hierbij de potten niet tot aan den rand te vullen en kan 

 er dan om uitdroging te voorkomen een glasruit over leggen. 

 Voor sommige, zeer kleinzadige soorten is het wenschelijk de 

 potten bovendien met den voet in water te zetten ; zeer goede 

 resultaten verkrijgt men op deze manier met Ficus^ Melaleuca, 

 Medinella^ enz., en ook met varensporen, o. a. Adiantum; in 

 den plantentuin gebruiken we daarvoor met goed gevolg het 

 bruinachtige zand, dat als pasir bij de inlanders bekend is en 

 ook wel klei. Varens groeien ook zeer gemakkelijk op voch- 

 tige, poreuse steenen en op vezelachtigen grond, die voor het 

 kweeken van Orchideeën zoo geschikt is. Tot de lastigste plan- 

 ten om van zaad te kweeken behooren de Orchideeën ; in Eu- 

 ropa schijnt men nog de beste uitkomsten te verkrijgen, als 

 men de stoffijne zaadjes eenvoudig op de aarde der potten, waarin 

 de moederplant staat, uitstrooit en daarna slechts aan zichzelf 

 overlaat. Daar gebruikt men nog andere stoffen om in te 

 zaaien; zoo o. a. voor palmen, Musa^s, enz., zaagsel, voor Dia- 

 caena Sphagnum, voor varens turf of turfstrooisel, enz, Moe- 

 rasplanten moeten in modder, waterplanten onder water in 

 modder gezaaid worden. 



Zaden behoeven niet volkomen rijp te zijn om te kunnen 

 kiemen. Voor Europeesche cultuurgewassen, o. a. granen, is 

 door talrijke proeven bewezen, dat het zelfs niet gewenscht is 

 met het oogsten te wachten tot de zaden volkomen rijp zijn, 

 d. i. van zelf uit de aren loslaten, maar dat men zonder eenig 

 gevaar voor de hoedanigheid van het zaad daartoe kan over- 

 gaan, als de aren geel zijn ; tijdens het drogen zuigen de zaden nog 

 genoeg voedsel uit de halmen op, narijpen genoemd, om aan alle 

 eischen van goed ontwikkelde, kiemkrachtige zaden te voldoen. 



