— 215 — 



het bewaren gedurende gcruimen tijd de zwakke en slecht 

 ontwikkelde zaden sterven, en men van de overgebleven levende 

 uitsluitend sterke planten verkrijgt. 



In den regel zijn bij elke hoeveelheid zaden, die men zaait, 

 korrels, die, hoewel goed ontwikkeld en levend, eenigen tijd, 

 soms een paar jaar, later kiemen dan de andere. Meestal is 

 dat toe te schrijven aan eene bijzonder harde zaadhuid, die de 

 opname van water zeer moeilijk maakt. Komt men daaraan 

 te gemoet door met een vijl of mes eene opening in het zaad- 

 hulsel te maken, dan heeft de kieming spoedig plaats. Dit is dan 

 ook een middel, dat bij verschillende hardschalige zaden wordt 

 toegepast om het ontkiemen te bespoedigen ; in den plantentuin 

 kregen we daardoor o. a. uitstekende bij Canna's en Nelumbium 

 (taraté). Harde zaden laat men, vóór ze te zaaien, ook wel 

 één of een paar dagen in lauw water weeken, een onschadelijk, 

 maar ook niet zeer werkzaam middel. Bij zeer harde zaden 

 kan soms eene onderdompeling van enkele oogenblikken in 

 heet, zelfs kokend water gunstig op de kieming werken. 



Het is echter zaak met dit paardemiddel, evenals met ver- 

 schillende bijtmiddelen, zooals chloor, zuren, enz., die zouden 

 moeten dienen om de zaadhuid week te maken, voorzichtig te 

 zijn. In het algemeen is de werking daarvan nog niet voldoen- 

 de bekend en moet in den regel als gevaarlijk beschouwd wor- 

 den. Eindelijk heeft men ook het oog laten vallen op de 

 electriciteit om de kieming te bevorderen zonder echter nog tot 

 afdoende uitkomsten te zijn gekomen. 



(Wordt vervolgd.) 



J. J. Smith Jr. 



