- 245 — 



DE MEEST WELRIEKENDE ROZEN. 



In eene vergadering te Londen sprak do heer Fisli over den 

 geur der rozen. Hij noemde de volgende als de welriokcndste : 



La France, Gusiave Piganeaii, 



Thé Goiibault, Horace Vernei, 



Devoniensis, Jean Liabaud, 



Maréchal Niel, Pierre Notting, 



Bessie Johnson, Jean Soupert, 



Madame Knorr, Duchesse de Marlbourough, 



Charles Darwin, Charles Lefebvre, 



Bijna alle donkerkleurige rozen zijn welriekend. Eenige witte 

 variëteiten, als Angustine Gtiinoisseau, Boiile de neige, Almèc Vihcvt 

 hebben eene heerlijke geur. 



Fish doet verder de curieuze mededeeling, dat hij de volgende 

 geuren in rozen meende terug te vinden, dien van de perzik, de 

 meloen, de anjelier, den appel, de framboos, den hyacinth, de myrrlic, 

 de reseda, en ook de minder aangename van corander en wanzen. 



{Revue Horticole, No. 2, 1895). w. 



JAPANSCHE PRUIMEN. 



Het is bekend genoeg, dat er onder de Japansche vruchtbooracn 

 eenige zijn, die hier in de bovenlanden goed groeien en sma- 

 kelijke vruchten voortbrengen. Onder deze behooren ook de 

 Japansche pruimen. 



In Californië, het vruchtenland bij uitnemendheid, werd eene 

 soort ingevoerd, die tot nu toe in Amerika onbekend was, onder 

 den naam Prunier kelsey, zij behoort even als de andere Japansche 

 pruimen niet tot Prunus doniestic^f, waartoe de in Europa gekweekte 

 soorten behooren, maar tot Prunus triflora. 7Aj onderscheiden zich 

 van de Europeesche door de ietwat puntige of hartvormige vruchten, 

 die eene diepe voor aan een kant hebben, het vleesch is vaster, 

 kan langer bewaard worden, en de pit is minder gevleugeld. 



De nomenclatuur der Japansche variëteiten in Amerika en Europa 

 is zeer verward, vooral omdat de Japansche namen toegepast worden 

 op eene geheele groep en niet op eene speciale variëteit. Ten 

 einde een juist overzicht te krijgen, zouden in de eerste plaats de 

 Japansche namen niet meer gebruikt moeten worden. 



