— 256 — 



ongeschreven wet, dat de thee eene zekere kleur moet hebben 

 bij den schenk, en dat wanneer zij niet donker genoeg is, men 

 de thee een weinig langer moet laten trekken? 



Hetzelfde Douaneverslag toonde aan, dat de vervanging 

 van Chinathee door die, welke geproduceerd wordt in Britsch- 

 Indie en Ceylon, feitelijk gelijk stond met eene verlaging 

 der rechten op Britsch-Indische en Ceylonthee. 



Spoedig daarna werd op 1 Mei 1890 het recht op alle soorten 

 van thee van 33^ cent tot 22f cent per half kilo (6 d. tot 

 4 d. per Eng. pond), verminderd, een maatregel, die op den 

 langen duur even gunstig is gebleken voor de Schatkist als 

 voor het publiek. 



Onmiddellijk werd het verdringen der Chinathee minder, of 

 hield tijdelijk op, terwijl het verbruik van droge thee of 

 m. a. w. den aankoop van het verbruiksartikel, onmiddellijk 

 toenam. 



Op het oogenblik hebben de Britsch-Indische en Ceylontheeën 

 op 23.400.000 halve kilos jaarlijks na, alle Chinathee verdrongen, 

 en zelfs deze kleine hoeveelheid schijnt moeilijk stand te 

 kunnen houden, zóó volslagen wordt de markt beheerscht door 

 den bovendrij venden smaak voor Britsch-Indische en Ceylonthee, 

 waardoor de totale hoeveelheid der Britsch-Indische thee in 1894 

 het cijfer van 105.300.000 halve kilos bereikte en die van Ceylon 

 in hetzelfde jaar 64.350.000 halve kilos, tegen 23.400.000 

 halve kilos van China; de verhouding van „British Grown" 

 thee was dus 88 percent tegen slechts 12 percent voor China 

 en andere landen. 



De jaarlijksche vooruitgang der Britsch-Indisch en Ceylonthee 

 en de geregelde achteruitgang van Chinathee, bij het totaal 

 verbruik in Groot-Brittannië en Ierland, wordt in den hiernaast 

 volgenden staat aangetoond, die tevens voor elk jaar het percentage 

 van het verbruik aangeeft, zoomede het verbruik per jaar en 

 per hoofd der bevolking in het Vereenigd Koninkrijk. 



