EENIGE AANTEEKENINGEN OVER RAMEH. 



„Het succes van de Rameh-industrie is in den O. I. Archipel 

 aan de toekomst voorbehouden, hieraan twijfelen wij niet, 

 al werden tot heden slechts teleurstelling en schade ondervonden." 

 Aldus eindigt D"". van Gorkom in de „Oost-Indische Cultures" 

 het hoofdstuk over Rameh, dat de geschiedenis en cultuur dier 

 plant uitvoerig behandelt. (1) 



Zou de dageraad dier toekomst aangebroken zijn? 



Men zou geneigd zijn het te gelooven, nu de belangstelling 

 in de cultuur en de bereiding van rameh, die zich allerwege 

 openbaart, ook hier te lande zich weder vertoont. In een pas 

 verschenen bulletin van de „Experiment Stations of Louisiana" 

 komen verschillende gegevens over deze plant voor waarvan de 

 mededeeling, al kunnen ze niet allen aanspraak er op maken 

 nieuw te ziin — wellicht nu niet zonder belang is. 



De rameh behoort tot de familie der Urticaceeën (netel- 

 achtigen) en is ook bekend onder den naam van Chinagras en 

 Rhea. Haar botanische naam is Boehmeria nivea. Behalve 

 in China, waar zij sedert eeuwen gecultiveerd wordt, verbouwt 

 men haar reeds sinds lange tijden ook in Japan, op Borneo, 

 Sumatra en in Britsch Indië, terwijl zij in den loop dezer eeuw 

 ook in andere landen is ingevoerd o. a. in 1855 in de Vereenigde 

 Staten van Noord-Amerika. Er komen, zooals trouwens met 

 zeer vele gecultiveerde planten het geval is, verschillende 

 variëteiten voor. De oudst bekende heeft bladeren, die aan de 



(1) De Heer van Eeden, Secretaris der Nederlandsche Maatschappij ter 

 bevordering van Nijverheid, vestigde reeds in 1869 in een uitvoerig stuk 

 de aandacht op de rameh in het Tijdschrift dier maatschappij. 



