— 277 — 



onderzijde wit zijn; op Java (1) komen er voor, die aan beide 

 zijden groen gekleurde bladeren hebben. In den Cultuurtuin 

 van 's Lands Plantentuin vindt men eene kleine aanplanting 

 van vier variëteiten. Indien de plant tot vollen wasdom komt, 

 bereikt zij eene hoogte van 4 — 8 voet. Zij groeit snel en 

 geeft, afhankelijk van grond en klimaat, van 2 — 4, soms zelfs 

 5 oogsten per jaar, zonder dat het noodig is op nieuw te 

 planten. De vezel is uitermate fraai, lang, zijdeachtig, sterk 

 en bruikbaar voor tal van doeleinden. Zij vormt slechts een 

 klein deel van de geheele plant, maar daar zij goede prijzen 

 behaair, is, volgens de Amerikaansche berichten de geldelijke 

 opbrengst per H. A. zeer goed te noemen. 



Men kan rameh door zaad voortplanten, maar daar de zaden 

 uitermate klein zijn, vereischt deze wijze veel zorg. Beter gaat 

 het met stekken en afleggers, maar het meest te verkiezen is 

 vermenigvuldiging door middel van verdeeling der wortels van 

 oude planten. 



Oude planten zijn daarom beter dan jonge, omdat de wortel- 

 massa grooter is, het verdikte gedeelte meer oogen vertoont, 

 en de planten, die men verkrijgt, sterker zijn. Deze wijze van 

 vermenigvuldiging wordt in Amerika uitsluitend toegepast. 

 De grond, waarop men daar rameh wil planten, wordt eerst 

 goed diep bewerkt en in rijen gelegd, die 4 — 5 voet van elkaar 

 verwijderd zijn. Op slecht gedraineerde gronden maakt men 

 ze flink hoog. In het midden ervan wordt met een ploeg 

 eene voor gemaakt, waarin men de wortelstokken op afstanden 

 van 15 — 30 cM. legt en met aarde bedekt. Als men in de 

 lente plant, kan men in Amerika in Juni voor de eerste maal 

 snijden. De eerste oogst is van inferieure qualiteit. De tweede 

 oogst, die in September valt, is beter maar toch nog zoowel 



(1) In 1847 heeft Teijsmann er reeds op gewezen, dat op Java ver- 

 schillende variëteiten voorkomen, en dat rameh vruchtbaren grond 

 noodig heeft. 



De Candolle (L'origine des Plantes cultivées) vond geen enkel bewijs 

 dat zij op Java, Sumatra en de andere eilanden van den Archipel thuis 

 hoort. Rumphius kende haar slechts als gecultiveerde plant. Roxburgh 

 meende, dat haar vaderland Sumatra is, hetgeen Miquel niet bevestigt. 



