— 281 — 



Hoe uitputtend de cultuur van rameh op den grond zou 

 werken, bijv. bij een oogst van 10000 Kg. droge stengels per 

 jaar en per bouw, indien niet alle afval van de bereiding der 

 vezel aan den grond teruggegeven wordt, behoeft wel geen 

 betoog. 



Wat door den bast alleen weggenomen wordt is daarentegen 

 betrekkelijk gering, zoodat men op vruchtbaren grond lang 

 achtereen rameh kan verbouwen, zonder dat het noodig zal 

 zijn veel andere mest dan de afval der bereiding te geven. 

 Blijkt bemesting noodig, dan zullen op gronden, die kalkhoudend 

 zijn, stikstof, phosphoszuur, en kali bevattende mest, en op 

 kalkarme gronden bovendien kalkhoudende meststoffen gebracht 

 moeten worden. 



Men heeft voorgesteld, dat de ramehplanters de bladeren 

 zouden verkoopen aan papierfabriekanten, voor wie zij een uit- 

 stekend materiaal zouden zijn, maar het is te betwijfelen, of de 

 prijs, dien men er voor kan maken, zal opwegen tegen de uit- 

 gaven, die men voor bemesting zou moeten doen. De bladeren 

 nemen, zooals uit de tabel blijkt, ruim de helft van de stikstof, 

 die de plant gebruikt, verder de helft van het phosphorzuur en 

 een kwart van de kali. Yoor de stengels is er geen markt; 

 door sommige machines, die bij het schillen in gebruik zijn 

 worden ze in stukjes gebroken, geschikt om ze weer op het 

 veld te brengen. Beter is het ze in kuilen te laten rotten en 

 om verlies van stikstof tegen te gaan er wat gips bij te voegen. 



V. K. 



VI. 19. 



