— 283 — 



in. Die takjes, waarvan de blaadjes te wit zijn, sterven dikwijls 

 af, de blaadjes hoewel prachtig gekleurd, bezitten te weinig 

 bladgroen, ze zijn te zwak. Gewoonlijk echter krijgt de eene 

 helft van het blad de gewone kleur der straks beschreven 

 bladeren van Tr. zebrina^ dat wil zeggen, de buitenrand is 

 donkergroen, daarop volgt eene breede zilverstreep, en de binnen- 

 kant is tot aan de middennerf weer donkergroen, langs de 

 middennerf komt dan eene donkere, paarsroode streep, de 

 andere kleinste helft van het blad — het blad is scheef — 

 heeft dan eene witte streep, waarlangs weer eene roodpaarse en 

 donkergroene, deze kleuren varieëren, maar over het geheele 

 blad ligt een zilverglans. Men noemt deze pracht-variëteit 

 Tr. zebrina Mad. Lequesne. 



Zooals ik boven reeds zeide, is zij bijzonder variabel, en 

 indien men haar aan haar lot overlaat, duurt het niet lang of 

 zij verdwijnt en gaat over in de gewone Tr. zebrina. Hoewel 

 het heel eenvoudig en volstrekt niet moeilijk is om de variëteit 

 te houden, is die moeite voor velen nog te groot, en de 

 variabiliteit is waarschijnlijk de oorzaak, dat zij hier zoo 

 uiterst zeldzaam is. De manier om de variëteit te houden 

 bestaat daarin, dat men de jonge takjes, waarvan de blaadjes 

 het fraaist gekleurd zijn, stekt, deze stekken hebben dan weer 

 meer neiging bonte blaadjes te maken. Indien men zulks 

 geregeld doet, behoeft men niet bevreesd te zijn de fraaie 

 variëteit te verliezen. 



Wij hebben nog eene Tradescantia, waarvan de blaadjes bijna 

 dezelfde kleur — donkergroen met een paar zilver strepen — 

 hebben als die van Tr. zebrina, zij hebben echter een ietwat ande- 

 ren vorm, minder scheef, zijn kleiner en nog al behaard, ook zit- 

 ten de blaadjes dicht bij elkaar aan den stengel, deze soort is reeds 

 lang in den tuin, zonder dat we er den naam van bezitten. 



Alle drie groeien hier even gemakkelijk; niet zoo gemak- 

 kelijk groeit hier eene groenbladerige soort met eenige witte 

 strepen op de bladeren, die wij indertijd ontvingen onder den 

 naam van Tradescantla repens. Ofschoon het plantje zich even 

 licht laat stekken als de reeds genoemde, groeit het niet zoo 



