— 301 — 



verwaarloosd worden. Wat het beplanten der bloemperken aangaat, 

 is het regelen der kleuren wel in hoofdzaak eene kwestie van 

 smaak, toch zijn er eenige regels, die niet geheel over het hoofd 

 gezien mogen worden. 



Zoo zijn de drie grondkleuren : geel, rood en blauw; het groen 

 is een mengsel van geel en blauw, het oranje van rood en geel 

 en het paars van blauw en rood. 



De witte en zwarte kleuren worden niet als zoodanig aangenomen ; 

 het wit is, als het licht het dient, om de andere kleuren beter te 

 doen 'uitkomen; het zwart is eene vermenging van verschillende 

 tinten tot een maximum van intensiteit gebracht, het vermindert 

 en verdonkert de andere tinten, omdat het alle lichtstralen absor- 

 beert, terwijl de witte kleur ze daarentegen terugkaatst. 



Eene vermenging van zwart en wit geeft grijs, eene kleur die 

 weinig imponeert. 



Om een aangenamen indruk te maken moet het oog op hetzelfde 

 oogenblik de drie hoofdkleuren waarnemen of ten minste twee 

 kleuren, waarvan de eene samengesteld is uit de twee andere, de 

 laatste noemt men aanvullende kleur. 



Zoo is de aanvullende kleur voor het rood, groen ; voor het geel 

 paars en voor het blauw oranje. Ofschoon het wit niet als eene 

 kleur erkend wordt, speelt het toch eene voorname rol in het 

 schakeeren, het doet de andere kleuren beter uitkomen en de 

 scherpe contrasten verdwijnen, het zwart verzacht de andere kleuren 

 en maakt ze doffer. 



Men noemt harmonie der kleuren de zachte overgangen van 

 de eene kleur in de andere door tusschenkleuren. 



Contrasten verkrijgt men door het bij elkander brengen van twee 

 of drie hoofdkleuren of van eene dezer met eene aanvullende kleur. 

 Het fraaiste is als eene dezer kleuren domineert, zoo voldoen zeer 

 goed, donkerrood met lichtgeel en zachtblauw, of omgekeerd, donker- 

 rood met lichtgroen, donkergroen met rosé enz. 



Dissonnanten verkrijgt men als eene grondkleur naast eene andere 

 kleur komt, waarvan de eerstgenoemde domineert, zooals rood bij 

 oranje of paars, geel bij oranje of groen, blauw bij paars of groen. 



Ofschoon deze theoriën waar zijn, weet de natuur deze zoo- 

 genoemde dissonnanten toch dikwijls zoo te schikken, dat niemand er 

 een dissonnant in ziet. Een der laatst hier ingevoerde plantjes b.v. 

 Zinnia Unearis, heeft bloempjes, waarvan de kleur oranje en geel 



