— 306 — 



oppervlakkige beschouwing het voorkomen heeft van geheel van 

 deze dieren bevrijd te zijn. Maar in de tweede plaats heb ik lan- 

 gen tijd dagelijks de schildluizen waargenomen op een geheel onbe- 

 schiit, sterk door luizen aangetast boompje in den Plantentuin te 

 Buitenzorg, waar zware regens aan de orde van den dag zijn; ik 

 heb echter nooit kunnen bemerken, dat er na overvloedige regens 

 veel verandering had plaats gegrepen. 



Yan grooter invloed dan de weersgesteldheid schijnt mij de 

 ligging der plaats. De schildluizen toch geven de voorkeur aan 

 eene vochtige omgeving; op koffielanden, waar het terrein sterk 

 geaccideuteerd is, treft men ze het veelvuldigst aan in de ravijnen 

 en op de hellingen, die het meest buiten den wind liggen ; waar 

 de schaduwboomen dicht op elkaar staan, vindt men ze meer, dan 

 waar deze ver van elkander zijn verwijderd of ontbreken. 



De groene schildluis behoort tot de familie der Coccidae, die een 

 deel uitmaakt van de orde der Snaveldragende insecten 1) d.w.z. 

 de insecten, wier mondwerktuigen zoodanig zijn gebouwd, dat zij 

 samen een buisvormig orgaan vormen, waarmede vloeibaar voed- 

 sel wordt opgezogen. 



In zijn vorm herinnert deze buis min of meer aan een langen 

 vogelsnavel; binnen haar bevinden zich stekels, die naar voren 

 gebracht en teruggetrokken kunnen worden en aan het uiteinde 

 soms den vorm hebben van een zaagje; deze stekels hebben geen 

 ander doel dan het boren van eene opening in het weefsel van de 

 plant, waarin vervolgens de snavel kan worden gestoken. 



Dit orgaan is bij de jonge groene schildluizen minstens even lang 

 als het lichaam en verbazend dun ; het is mij meermalen gelukt 

 onder het microscoop de dieren waar te nemen, terwijl zij in het 

 blad begonnen te boren. Zij brengen dan den snavel naar voren, 

 zoodat het grootste deel onder het lichaam uit komt en geven er 

 eene trillende beweging aan, gelijk wij doen zouden met een langen, 

 buigzamen, stalen lans, waarmede wij een gat in eene plank zouden 

 willen maken. 



De levensgeschiedenis der schildluizen is in het algemeen de 

 volgende. Uit do eieren, die zich onder het afgestorven moeder- 

 dier ontwikkelen, komen larven te voorschijn, die voorzien zijn van 

 een paar korte sprieten, een paar oogen en drie paar pooten; zij 

 hebben deze organen noodig, daar zij zich van hunne geboorteplaats 



(1) Deze orde ■wordt ook wel die den Halfvleugel ige (Hemiptera) genoemd. 



