— 311 — 



achterlijf en bijgevolg de kleur van het grootste deel van het 

 lichaam is donker metaalachtig blauwgroen, terwijl zuigsnuit, 

 sprieten en pooten veel lichter zijn gekleurd. 



De zwarte luis behoort tot de iamilie der Aphidae of Blsidhiizen, 

 die evenals de familie der Schiidluizen tot de orde der Snavel- 

 dragende insecten behoort; het is een vrij sierlijk diertje, dat in 

 lichaamsbouw veel overeenkomst vertoont met verschillende Euro- 

 peesche Aphis- soorten, vooral met Aphis rapae, die op koolzaad 

 en andere planten voorkomt. Deze lichaamsbouw komt in hoofd- 

 zaak op het volgende neer. 



De gezamenlijke lengte van kop en borst bedraagt ongeveer 

 de helft van de lengte van het lichaam; het achterlijf is breed, 

 dik en rond, bij de wijfjes zwaarder gebouwd dan bij de mannetjes. 

 Wanneer ze niet zuigen, ligt de zuigsnuit achterwaarts tegen de 

 onderzijde van het lichaam en reikt dan gewoonlijk tot voorbij de 

 inplanting van het tweede paar pooten. De sprieten zijn vrij lang 

 en gewoonlijk eenigszins achterwaarts gebogen ; zij bestaan uit zeven 

 leden, waarvan het eerste, tweede en zesde zeer kort is. Deze 

 leden zijn licht van kleur, met uitzondering van het eerste en het 

 tweede, maar bij het uiteinde gaat de kleur in zwart over; iets 

 dergelijks is het geval met de leden der pooten. Ook de laatste 

 zijn lang en dun en eindigen in een tweehakig klauwtje. Het 

 achterlijf eindigt in een anaal buisje, terwijl het derde achterlij fslid 

 (van achteren geteld) aan weerszijden eene kleine buis draagt, 

 waaruit de honigdauw wordt afgescheiden. De mannetjes zijn 

 gevleugeld; het aantal der vleugels bedraagt vier, waarvan de 

 voorvleugels de achtervleugels verre in grootte overtreffen. In de 

 rust zijn de vleugels vertikaal boven het midden van het lichaam 

 geplaatst; de uitspreiding bij het vliegen heeft in dier voege plaats, 

 dat het zwarte vlekje der overigens doorschijnende voorvleugels, 

 dat in de rust onderaan zichtbaar is, bij het vliegen vooraan komt 

 te liggen. Overigens maken de mannetjes zelden van hun vlieg- 

 vermogen gebruik. Het voortplantingsvermogen van de zwarte 

 koffieluis is aanzienlijk; de eieren ontwikkelen zich in het lichaam 

 van het moederdier, zoodat de jongen, wanneer ze te voorschijn 

 komen, onmiddellijk beginnen te loopen en zich kunnen vastzuigen. 

 Onder herhaalde vervellingen gaan ze zonder gedaante verwisseling 

 in het volwassen dier over, waarbij de afgeworpen huidjes veelal 

 aan het aangetaste blad blijven zitten en bij eene oppervlakkige 



