— 329 — 



in den darm, verpopt zich daar, wordt met de uitwerpselen 

 verwijderd en ontwikkelt zich op den grond tot volwassen insect. 



De Runderhorzels leggen ook de eieren tegen de haren van 

 bij voorkeur zeer gezonde dieren ; de maden boren zich in de 

 huid en komen in het zich daaronder bevindende bindweefsel 

 terecht, waar zij maanden lang bewegelijk blijven en daardoor 

 hevige pijnen veroorzaken om zich ten slotte op eene bepaalde 

 plaats te vestigen. Alsdan vormen zich de welbekende bulten 

 en treden plaatselijke ontstekingen op, met welker product 

 de maden zich voeden. Zijn ze eindelijk zoo groot, dat ze 

 zich gaan verpoppen (circa 2^/^ centimeter) dan kruipen ze 

 naar buiten, laten zich op den grond vallen en zoeken een 

 veilig plekje op om hare verdere ontwikkeling te voltooien. 

 Vele vallen gedurende dezen tijd aan vogels ten prooi, en 

 sommige vogels, zooals de Spreeuw en de (naar deze handel- 

 wijze genoemde) Ossenpikker zijn zoo verzot op de maden, 

 dat ze zich, gelijk ieder ook op Java wel eens gezien heeft, op 

 den rug der runderen neerzetten en de voor den dag komende 

 diertjes gretig naar buiten trekken en verorberen. 



De ontwikkeling der schapenhorzels heeft wederom op andere 

 wijze plaats ; de eieren worden aan den rand der neusgaten 

 gelegd en de kleine larven kruipen door middel van een paar 

 haakjes naar binnen, waar zij aanvankelijk op het slijmvlies 

 der neusholte terecht komen. De pogingen, door de schapen 

 aangewend om de oorzaken van het hiermede gepaard gaande 

 onuitstaanbare jeuken te verwijderen, zijn meestal vergeefsch, 

 en na verloop van tijd dringen de maden door in de slijm- 

 holten van voorhoofdsbeen en bovenkaak, die met de neusholte 

 in verbinding staan. Daar kunnen ze eene aanzienlijke grootte 

 bereiken (ruim 2 centimeter). Eindelijk verlaten ze deze holten, 

 kruipen naar de neusholte terug en worden vermoedelijk door 

 niezen verwijderd. De verpopping en de verdere ontwikkeling 

 hebben in den grond plaats. Gewoonlijk geeft men aan de 

 door deze dieren veroorzaakte en dikwijls doodelijke ziekte 

 den naam van draaiziekte, die ook gebezigd wordt bij schapen, 

 die door Blaaswormen zijn aangetast. 



VI 22 



