— 333 — 



6000 exemplaren dezer diersoort, in ijs verpakt, levend naar 

 Californië over te brengen, waar ze op verschillende plaatsen 

 werden losgelaten. Het resultaat van dit kostbare redmiddel 

 was schitterend, want binnen twaalf maanden waren alle 

 boomgaarden zoo goed als gezuiverd van de Australische Luis. 

 (Door dit succes aangemoedigd, zond de regeering in 1891 

 Dr. Koeberle andermaal naar Australië om te zoeken naar 

 vijanden eener andere Coccide (Lecanium Oleaé) eveneens op 

 Cïïrws-soorten schadelijk. Wel is waar bracht hij ook toen 

 twee diersoorten mede (soorten van Rhizohius)^ maar deze 

 proefneming schijnt naar de laatste berichten minder goed 

 geslaagd te zijn). 



Ook in Zuid-Afrika heeft zich de Australische Luis op onrust- 

 barende wijze verspreid, na in 1873 voor het eerst te zijn 

 waargenomen in den botanischen tuin te Kaapstad. Zij schijnt 

 zich dus zeer gemakkelijk te acclimatiseeren, wat vermoedelijk 

 met hare groote levenstaaiheid in verband staat. Dienaan- 

 gaande deelt een Amerikaansch planter zijne bevinding mede, 

 die in hoofdzaak op het volgende neerkomt. 



De gewone bestrijdingsmiddelen tegen luizen in het alge- 

 meen, zooals het besproeien met zeepwater, hebben weinig of 

 geene schadelijke werking voor de Australische Luis ; een aantal 

 dieren en de eieren blijven in het leven en bij hun groot 

 vermenigvuldigingsvermogen treedt de plaag weder spoedig op. 

 Hooge temperatuur, die doodelijk is voor andere schildluizen, 

 schaadt deze soort al evenmin, de diertjes schenen zich bijzonder 

 wel te gevoelen, na meer dan een uur aan eene warmte van 

 128° F. blootgesteld te zijn geweest, wat bovendien van den 

 boom, waarop zij zaten, niet kon gezegd worden. Een verblijf 

 van zes uur in dichten tabaksrook (deze proeven werden in eene 

 daartoe geconstrueerde tent genomen) had noch op den boom, 

 noch op de luizen eenige uitwerking. Rook van zwavel deed 

 de bladeren verbleeken, maar hinderde de luis niet ; zeer sterke 

 rook van zwavel doodde beide. Rook van buskruit, koolzuur- 

 gas, damp van chloroform, en nog meer middelen werden 

 beproefd, alle zonder succes. Eindelijk verkreeg men eenig 



