- 335 — 



vindt wel hierin zijn oorzaak, dat men tot voor betrekkebjk 

 korten tijd het door deze dieren toegebrachte nadeel niet zeer 

 zwaar telde. ATet uitzondering van de Bruine schubziekte der 

 koffie vindt men nergens groote calamiteiten vermeld, vóórdat 

 sommige culturen zich tot de wetenschap om voorlichting 

 meldden. Wij hebben hierbij vooral het oog op de omvang- 

 rijke vruchtenteelt in Australië en Amerika ; zoo handelt ééne 

 der laatste publicaties van het Landbouw-departement van 

 Queensland bijna uitsluitend over de Schildluizen (waarbij nog 

 de Australische Luis buiten beschouwing blijft), waarvan acht 

 zeer schadelijke soorten worden besproken. In deze verhan- 

 deling, door den heer Tryon geschreven, wordt ook de betee- 

 kenis der natuurlijke vijanden op den voorgrond gesteld en 

 zelfs de meening geuit, dat deze laatste vroeg of laat op ver- 

 schillende plaatsen een einde aan de schildluisplageu zullen 

 maken, indien de planten maar geheel op behoorlijke wijze 

 worden gekweekt en verzorgd. Die natuurlijke vijanden zijn 

 niet alleen van dierlijken, maar ook van plantaardigen aard ; 

 de Witte Schildluis wordt dikwijls gedood door een Schimmel- 

 plantje {Microcera rectispora), dat zich, al naar gelang van 

 zijn ontwikkelingstoestand, voordoet als bruine, korrelachtige 

 lichaampjes of als kleine, witte stukjes dons, uit straalsgewijze 

 uiteenstaande, sporen dragende draden bestaande. Andere 

 Schildluizen worden gedood door Microcera coccophila, een 

 schimmel, die soms zóó epidemisch optreedt, dat men niet één 

 enkel levend diertje kan vinden, maar takken en bladeren bedekt 

 zijn met de doode, geheele in schimmeldraden gehulde lichamen. 



(Wordt vervolgd). 



