— 339 — 



Ontstaan in de genoemde gevallen de adventieve knoppen 

 zonder kunstmiddelen, betrekkelijk groot is het aantal planten, 

 die kunstmatig daartoe gebracht kunnen worden. Meestal zijn 

 het bladeren, die daartoe gebruikt worden, en deze bewerking 

 heet dan ook het stekkeu van bladeren ; soms neemt men 

 daarvoor geheele bladeren, die met een deel van den bladsteel 

 afgesneden worden, maar dikwijls kan men ze ook in drie- of 

 vierhoekige stukken snijden, waarvan elk dan liefst voorzien 

 moet zijn van een deel van eene dikkere nerf. De behandeling 

 is in het algemeen dezelfde als die, welke hieronder voor 

 gewone stekken opgegeven wordt; gebruikt men geheele 

 bladeren, dan moet de steel in het zand gestoken worden, 

 terwijl de stukken rechtop naast elkaar gezet worden. Vooral 

 moet men geen te jonge bladeren uitkiezen, daar deze gemak- 

 kelijk rotten. Voorbeelden vindt men bij bladhegonia''s, Pe- 

 peroniia, Aloé\ vele Gesneraceae (o. a. GloxiniaJ Craasulaceae^ 

 waaronder Br'ijophyllum calycinum SaUsb., die algemeen onder 

 den inlandschen naam hoentiris koening bekend is en gekweekt 

 wordt, en waarbij de jonge plantjes in de hoeken van den 

 gekartelden rand gevormd worden, een bijzonder muui voorbeeld 

 is, enz. Hyacinthen worden veel voortgekweekt door het z.g. 

 hollen; de bol wordt van onder uitgehold door het korte, 

 kegelvormige stengelgedeelte geheel weg te snijden, en op de 

 sneevlakten der schub ontstaan dan nieuwe bolletjes in groote 

 menigte. Ook de groene bladeren der hyacinthen kunnen, 

 na afgesneden te zijn, bolletjes vormen. 



Maar niet uitsluitend bladeren gebruikt men voor de voort- 

 kweeking door middel van toevallige knoppen; ook met 

 wortels van sommige gewassen is dat het geval. Dat zij dit 

 vermogen bezitten, en dat het volstrekt geen bijzonderheid is 

 ook, kan men dagelijks zien bij verschillende boom- en heester- 

 soorten aan de loten, die op de wortels gevormd worden en 

 die er soms, als de wortels, waarop zij voorkomen, niet te 

 dik zijn, met een deel daarvan met goeden uitslag afgenomen 

 kunnen worden. 



Bij sommige planten behoeft men slechts de wortels in 



