— 350 — 



op deze autoriteit gegronde, tegenspraak in het midden wensch- 

 ten te brengen. 



Aan die discussiën nu, waartoe deze, óók voor de Javathee- 

 planters allerbelangrijkste, voordracht aanleiding gaf, is het 

 Tolgende ontleend : 



Sir Henrij Peel-, Bart, merkte op, dat er in deze uitmun- 

 tende Toordracht, die zoovele waardevolle statistieken bevat, 

 tvree zaken waren, waarop hij de aandacht wenschte te 

 vestigen. 



De eerste was het verval van den China-theehandel en de 

 opkomst van den Ceylon- en den Britsch Indischen handel ; 

 en hoewel allen tevreden mochten zijn, dat de produkten der 

 eigen koloniën de plaats innamen van die uit vreemde landen, 

 zoo kon hij niet nalaten als zijn oordeel te kennen te geven, 

 dat zoowel in Britsch Indië als in Ceylon eene groote fout 

 was begaan. 



De wijze waarop namelijk in China thee werd geproduceerd, 

 was zeer zeker beter dan die in de eigen koloniën. 



Hij liet het gebruik van machineriën buiten rekening, hetgeen 

 zonder twijfel een voordeel is geweest, maar bedoelde het proces 

 der bereiding, dat zooveel tannine in de thee deed blijven. 



Hij had vóór zich het bekroonde opstel van Kolonel Money 

 over de theekultuur, die zooals hij meende daarmede een grooten 

 prijs verwierf, en in dat opstel verklaarde de schrijver uit- 

 drukkelijk, dat de tannine niet moest worden weggeworpen. 



Hij schrijft, dat op een zeker moment van het proces de 

 massa der theebladeren in groote hoeveelheid het sap loslaat, 

 waarvan niets verloren moet gaan, maar telkens en telkens op 

 nieuw in den roller gedaan moet worden. 



Dit verklaarde bijzonder duidelijk hetgeen men noemt de supe- 

 rieure sterkte der Britsch Indische en Ceylon-theeën vergeleken 

 met die van China, en dit veroorzaakte in de eerstgenoemde theeën 

 de groote hoeveelheid tannine, waarvan Sir Andrew Clark en 

 andere geneesheeren duidelijk te kennen gaven, dat het zoo 

 nadeelig voor tal van menschen was. 



