— 385 — 



diepe uitstulpingen van de bladschijf, die door eene nauwe 

 opening met de buitenwereld in gemeenschap blijven, welke 

 opening weder door fijne haartjes is afgesloten. Ook deze worden 

 door Phytoptus veroorzaakt. 



De plaatsruimte gedoogt niet, dat wij langer bij dit onder- 

 werp stilstaan ; voordat wij echter van de orde der Mijten 

 afstappen nog eene enkele opmerking over de familie der 

 Gamasidae of Luismijten, waartoe de mijten behooren, die men 

 in groeten getale op insecten, met name op kevers en kever- 

 larven aantreft. Het heet altijd, dat zij op deze parasiteeren, maar 

 het komt ons op grond van eenige in dit opzicht opgedane 

 ondervinding niet onmogelijk voor, dat de toedracht der zaak 

 eene geheel andere is. Zooals algemeen bekend is, zijn vele 

 insecten dikwijls onderhevig aan ziekten, die veroorzaakt worden 

 door schimmelplantjes, meestal tot het geslacht Cordyceps 

 behoorende; vandaar de vele pogingen om schadelijke insecten 

 door deze zeer besmettelijke ziekten te verdelgen. Proefne- 

 mingen om tot dergelijke pogingen te geraken, werden ook 

 door ons genomen met de engerlingen, die de wortels der 

 koffieboomen afvreten en aanvankelijk scheen de zaak te 

 zullen gelukken ; althans de dieren waren voor een deel door 

 de schinmelplantjes bezet, waarmede ze waren ingeënt. Na 

 verloop van tijd echter begonnen zich mijten te vertoonen en 

 naarmate deze talrijker werden, verminderden de schimmels 

 om eindelijk geheel te verdwijnen, zoodat de engerlingen er ten 

 slotte weder volmaakt gezond uitzagen en van de mijten hoe- 

 genaamd geen last schenen te hebben. De vraag ligt hier 

 voor de hand, of niet, instede van eene vijandige, veeleer eene 

 vriendschappelijke, zoogenaamde symbiotische betrekking tus- 

 schen de beide diersoorten bestaat, en de mijten juist de insecten 

 van hunne plantaardige parasieten zuiveren. 



De vierde klasse der Gelede dieren, die der Crustacea of 

 Kreeftachtige dieren, kunnen wij met stilzwijgen voorbijgaan; 

 geen der daartoe behoorende zeer talijke vormen heeft voor 

 den landbouw eeniofe beteekenis. 



