PLANTEN IN POTTEN. 



Uitgelachen te worden is geen aangename gewaarwording, 

 toch overkomt het ons Nederlanders hier in de tropen wel. 

 In den vorigen jaargang yan dit tijdschrift pag. 640, deelde ik het 

 oordeel yan een bekend Russisch natuuronderzoeker, Professor 

 Tichomirow, mede oyer eene zekere gewoonte, die ons 

 den spotlust van iederen vreemdeling, die iets van de wereld 

 gezien heeft, op den hals haalt. 



Het is eene gewoonte, die hier zoo ingeworteld is, dat het 

 zijn nut kan hebben, hier de woorden van den Russischeu 

 reiziger te herhalen „Er bestaat bij de Hollanders op Java 

 eene eigenaardige gewoonte om hunne erven te versieren, 

 welke even zonderling als onesthetisch is; bij iedere woning 

 namelijk, zoowel bij die van particulieren als bij de hotels, 

 zijn langs den hoofdweg, die naar het huis loopt, lange rijen 

 groote potten en halfdoorgezaagde wijnvaten geplaatst; van de 

 potten is meestal het onderste deel zwart geteerd, en het 

 bovenste wit gekalkt. Uit deze énorme potten en alles behalve 

 sierlijke vaten komen meestal kale, leelijke rozen of croton's te 

 voorschijn, die ter nauwernood in het leven kunnen blijven 

 in den dikwijls door het vele begieten steenhard geworden 

 grond; voor de variatie staan er ook wel palmen in, welke er 

 al even jammerlijk uitzien. Al deze planten zijn zieke, treurige 

 individuen, en het contrast met de krachtige, gezonde, fraaie 

 exemplaren derzelfde soorten, die er dikwijls vlak naast staan 

 in den vrijen grond, moet wel opvallen. En waarom doet men 

 zulks? Dit is eene vraag, die zich iedere bezoeker van Java 

 onwillekeurig moet stellen, bij het zien dier tallooze, akelige 

 planten, die men kunstmatig zoo leelijk maakt door ze gebrek 



