— 464 — 



in eene zeer dunne laag over de oppervlakte uitbreidt en daar- 

 door spoedig verdampt, of misschien ook wel door de opperhuid- 

 cellen van het blad wordt opgezogen. 



Laat men een waterdroppel op zulk een blad vallen, dan ziet 

 men deze zich onmiddellijk uitspreiden en het bladweefsel 

 rondom donker gekleurd worden; de donkere kleur, die een 

 gevolg is van het nat worden van het blad, breidt zich in 

 steeds toenemende kringen rondom den droppel uit. 



Deze „tiuweelplanten" zijn bewoners van de schaduwrijkste, 

 vochtigste plekjes van de oerbosschen, beekoevers, of diepe 

 kloven tusschen rotswanden, waarlangs het water neerstroomt. 

 Het zijn bij uitnemendheid „vochtminnende" of „hygrophiele^^ 

 planten. 



Bladeren, die niet bevochtigd worden, vindt men daaren- 

 tegen in 't bijzonder bij boomen en heesters, die er op ingericht 

 zijn om aan groote droogte of sterke verdamping weerstand 

 te bieden, en die dus streken bewonen, waar de vochtigheid der 

 atmosfeer gering is of waar, ten gevolge van den aard van de 

 grondgesteldheid, de wortels niet in staat zijn snel groote hoe- 

 veelheden water op te nemen (hetgeen bijv. in de tropische 

 kuststreken door het zoutgehalte van den grond het geval is) ; 

 m. a. w. bij „droogteminnende" (xerophielé) planten. 



„Droogteminnende" planten zijn over de geheele aarde ver- 

 spreid. Niet alleen vormen zij de flora bij uitnemendheid der 

 steppen en woestijnen in de nabijheid van den aequator en 

 bewonen de. dorre heidevelden der gematigde luchtstreek, maar 

 ook op de toppen der bergen en aan de kusten der zee, ja, 

 in het hooge noorden zelfs in moerassige streken, die een groot 

 deel van het jaar bevroren zijn, vindt men planten, die er op 

 ingericht zijn tijdelijke of langdurige zonnehitte of watergebrek 

 of beide te doorstaan. 



De naam droorjteminnend is niet voor alle planten, die tot 

 die rubriek behooren volkomen geldig, tenzij men de uit- 

 drukking opvat in den zin van het spreekwoord „quand on n'a 

 pas ce qu'on aime, il faut aimer ce qu'on a" ; want zeer vele 

 planten, die er door haar natuurlijke standplaats en de samen- 



