— 465 — 



stelling van hun weefsels toegerekend moeten worden, groeien 

 even goed of somtijds beter in vochtige en vruchtbare strand- 

 plaatsen. Zoo kweekte professor Wiesner planten van Seiii- 

 perviviDU in eene afgesloten ruimte, waarvan de lucht met water- 

 damp verzadigd was; deze tierden daar welig en behielden 

 denzelfden blauwachtigen „rijp" op hun vleezige bladeren, die 

 gewoonlijk als eene typische „xerophiele" eigenschap beschouwd 

 wordt. 



Ook behoeft men slechts in den botanischen tuin te Buitenzorg 

 het perk met Cacteën en Cactusachtige Eupliorhia'' s te bezich- 

 tigen, die in dit regenrijke land een krachtig en gezond uitzien 

 hebben, om zich hiervan te overtuigen. 



In de tropische eilanden wereld vormen xerophiele planten 

 of juister uitgedrukt, planten met „xerophiele" eigenschappen 

 slechts een ondergeschikt bestanddeel ; zij komen daar zooals 

 door prof. Schimper is beschreven in de kustbosschen en op 

 de toppen der bergen boven 5000 voet voor. Het hoofdbestand- 

 deel der flora wordt in de tropen natuurlijk gevormd door planten, 

 die tegelijk eene groote hitte en eene groote vochtigheid verdragen 

 of verlangen en waarvoor men ten einde ze gemakkelijker in 

 eene rubriek te kunnen brengen den naam „Jiydromegatherinen''^ 

 heeft uitgevonden ; het woord kan men het best vertalen door 

 „vocht en liitte minnende". Behalve in den Maleischen 

 Archipel en Achter-Indië, van af Zuid-China tot Nieuw -Guinea, 

 vindt men het gebied der „hydromegathermen" o. a. langs de 

 Amazone en aan de Oostkust van Brazilië; in Centraal-Amerika 

 tot en met de Antillen ; in Afrika aan de Westkust en in Na tal. 



Het rijkst aan regen is in dit gebied op Java de door Junghuhn 

 als „derde zone" onderscheiden gordel die zich van eene hoogte 

 van 2000 — 5000 voet langs de berghellingen uitstrekt en het 

 is voornamelijk in dit gebied dat professor Stahl zijne onder- 

 zoekingen omtrent het eigenaardig karakter der flora verricht 

 heeft. 



Met hetzelfde doel is reeds een paar jaar eerder de zweedsch e 

 geleerde Jungner naar West- Afrika vertrokken, waar hij in het 

 gebied van het Kameroen gebergte onderzoekingen heeft gedaan. 



VI 31 



