— 474 — 



bladeren, mits meu de eene hel ft der blaa dj es ver- 

 wijderd heeft, zoodat zij zich niet sluiten kunnen, 

 in een sterke douche na 8 — 10 dagen te gronde. 



Brengt men daarentegen een ongedeerd blad, waarvan zooals 

 ieder weet de blaadjes zich met hun bovenvlakte tegen elkaar 

 leggen, en zoo alleen de onderzijde aan de lucht blootstellen, 

 onder water, dan kan men het na 24 uur, dikwijls zelfs na 3 

 tot 4 dagen weer daaruit lialen, zonder dat het nat ge- 

 worden is. 



In deze eigenschap berust dus de groote geschiktheid dezer 

 soort voor een regenrijk klimaat, niettegenstaande de weefsels 

 van het blad feitelijk niet ingericht zijn om veel vochtigheid 

 te verdragen. 



Bij een zware regebui is de schok door de opvallende regen- 

 droppels gegeven, voldoende, om te maken dat het blad zich 

 sluit, de stengels buigen zich bij de gewrichten vlak naar beneden 

 en de geheele plant, aldus vlak tegen den grond aangedrukt, 

 is in staat om zoowel de mechanische inwerking van zware 

 buien, (in Europa zelfs van z waren hagelslag, zooals indertijd 

 door Sachs is waargenomen) als den invloed van lange, aan- 

 houdende vochtigheid ongedeerd te doorstaan. 



Het tegenovergestelde is het geval met Pisonia aïba, een 

 boompje (verwant met de bekende Widjaja-koesoema van J^oesa 

 kembangan) dat op de Molukken thuis behoort en in de Indische 

 steden om zijn witte bladeren als sierplant wordt gekweekt en 

 o. a. in Batavia, Singapore enz. goed gedijt. In Buitenzorg 

 groeit het echter heel slecht, en dit heeft eene tweeledige oorzaak. 



Het bladgroen dezer soort is voor het licht zeer gevoelig, 

 en wordt in al die bladeren, die aan het volle licht zijn bloot- 

 gesteld vernietigd, hetgeen de oorzaak is van de witte kleur 

 der buitenste bladeren, en zooals bekend is, verliezen de bladeren 

 met het bladgroen het vermogen om voedsel uit do Incht te 

 verzamelen (te aasimileeren). 



Indien de plant echter rijk in blad staat, dan wordt het meer 

 naar binnen gelegen loof door het buitenste beschut ; hier blijft 

 dus het bladgroen behouden en dit is voldoende om de plant 



