— 512 — 



krans van min of meer regelmatig aan alle zijden afhangende 

 takken dragen; zulke boomen moeten naar mijne meening 

 echter voor de laag veredelde, die langs den geheelen stam 

 vertakt zijn en eene veel sierlijker, dikwijls vrij onregelmatige 

 groeiwijs hebben, onderdoen. De jonge scheut moet men bij 

 deze meestal in het begin aan een stok binden om zoodoende 

 een hoof ds tam te verkrijgen. 



Jammer genoeg zijn treurboomen, tenminste met wezenlijk 

 goed afhangende of naar beneden groeiende takken in Indië 

 eene groote zeldzaamheid. 



In elk geval hebben we echter toch een aantal soorten, 

 wier takken aan de toppen min of meer sterk neerhangen of 

 neergebogen zijn en door die eigenschap een zeer welkom 

 materiaal bij het aanleggen van tuinen opleveren. 



Tot de fraaiste daaronder behoort de gewone waringin^ Ficus 

 henjamina L. een prachtige boom, die geen nadere beschrijving 

 behoeft. 



Cwpressus funebris EndL, de treurcypres^ die hier ook nogal 

 eens aangeplant wordt, heeft een pyramidalen groei met uit- 

 staande primaire takken, waarvan de kleinere, bebladerde twij- 

 gen loodrecht naar beneden hangen. In de benedenlanden ont- 

 wikkelt deze boom zich echter meestal niet mooi en maakt 

 met zijn grauwachtig groen inderdaad een treurigen indruk. 

 Hij is afkomstig van China en Japan. 



De eveneens in die landen thuis behoorende Salix pendula 

 Mnch, die door Linnaeus ten onrechte S. hahylonka genoemd 

 werd, onder welken naam hij echter algemeen bekend is, is 

 de gewone treurwilg^ die ook in Europa veel aangeplant wordt 

 en daar zeer mooie boomen vormt. In de bergstreken van 

 Java ziet men deze soort eveneens vrij menigvuldig en zeer 

 goed. Aan een der kleine vij verfjes in den plantentuin staan 

 een paar vrij kleine exemplaren, die zich wel goed ontwikkelen 

 en mooi hangende takken hebben, maar er meestal door het 

 geringe aantal kleine bladeren wel wat dor uitzien. Als een 

 echte wilg groeit do plant gemakkelijk van stek; om goed te 

 slagen moet men hem op eene zonnige, zeer vochtige stand- 



