OVER HET CONSERVEEREN VAN VRUCHTEN. 



Overal waar het klimaat gunstig is en waar beschaving en 

 welvaart heerschen, wordt er naar gestreefd den bodem pro- 

 ductiever te maken; de tuinbouw geeft de middelen daartoe 

 aan de hand en niet het minst wordt het doel bereikt door 

 het telen van vruchten. 



Ook in Indië is die cultuur nog voor aanzienlijke verbetering 

 en uitbreiding vatbaar; onze groote steden zijn goede afnemers 

 van vruchten; hoewel er reeds veel aan de markt gebracht 

 wordt, zoude, indien de kwaliteit verbeterde, zeker nog meer 

 geplaatst worden. Op de buitenbezittiugen zijn er nog streken 

 genoeg, waar goede vruchten schaars zijn, zoodat ook daar de 

 aanplant van meer soorten gewenscht is. 



Voor den uitvoer van versch ooft naar landen, waar men 

 onze tropische vruchten niet heeft, zijn wij niet gunstig gele- 

 gen. Indien we zien welk een vlucht de uitvoer van versche 

 vruchten in eenige West-Indische eilanden, in de laatste tijden, 

 genomen heeft, dan valt het op in welke ongunstige omstan- 

 digheden wij, wat den export betreft, verkeeren. 



Een der gemakkelijkst te telen gewassen in tropische lan- 

 den is zeker de Pisang en juist vallen deze vruchten zoozeer 

 in den smaak, dat er jaarlijks voor millioenen guldens in de 

 Vereenigde Staten van Noord-Amerika geïmporteerd worden. 

 In verschillende Engelsche tijdschriften wordt op de belang- 

 rijkheid van dezen tak van industrie gewezen; ook in „de Na- 

 tuur" kwamen onlangs in een opstel van Dr. H. J. Calkoen 

 eenige opgaven over Pisang-cultuur voor. Zoo is er op Cuba 

 een aanplant van circa 1.300.000 pisangplanten, eene andere maat- 

 schappij beschikt over een stuk grond van 80 kilometers breedte, 

 waarop in den beginne slechts een tiental bewoners leefde, 



