— 516 — 



terwijl er nu 3500 een bestaan vinden. Deze maatschappij, te 

 Banes gevestigd, heeft reeds 2' ^ niillioen planten in den grond 

 en beschikt over een vloot van 6 booten, die pisangvruchten in 

 korten tijd overal heen kunnen vervoeren. In Jamaica heeft de 

 pisangcultuur voor een groot deel die van het suikerriet ver- 

 drongen; in 1891 voerde dit eiland voor eene waarde van 10 

 millioen gulden aan pisangs uit. Hawai zendt duizenden en 

 nogmaals duizenden pisangs naar San Francisco ; Honduras heeft 

 dit voorbeeld gevolgd en Costa Rica evenzoo; van laatstgenoemde 

 plaats werden in 1890 reeds 1.034.765 takken met pisangs 

 uitgevoerd, vertegenwoordigende eene waarde van 622.000 dol- 

 lars en de aanplantingen worden nog steeds uitgebreid. 



De bovengenoemde maatschappij te Banes heeft een spoorweg 

 aangelegd van 30 kilometer lengte voor het vervoer der vruchten 

 naar de haven; zij worden van daar, terwijl zij nog een weinig 

 groen zijn, met veel zorg in de stoomers geladen en naar 

 New-York, Xew-Orleans, Philadelphia, Baltimore, Galveston 

 enz. vervoerd. Eene boot, groot 1000 ton kan 20.000 vrucht- 

 trossen vervoeren, die voor 1 a 3 dollars per stuk verkocht 

 worden. In 1890 zijn 12 millioen vruchttrossen vervoerd, er 

 worden daar schatten met de pisangcultuur verdiend. 



Het is om jaloersch van te worden; wij zouden hier even- 

 goed als in de West, zulke hoeveelheden pisang en andere 

 vruchten kunnen culti veeren ; om die echter behoorlijk van de 

 hand te zetten, zouden ze uitgevoerd moeten worden. Al de 

 ons omringende landen echter zijn tropisch of subtropisch. 

 China, Japan, Australië hebben onze vruchten niet noodig; al 

 zijn de daar gekweekte variëteiten mogelijk iets minder goed dan 

 de onze, zij kunnen ze daar zelf kweeken. Vooreert is daarom 

 aan den uitvoer in het groot van versche vruchten niet te denken. 



Bij groote uitbreiding der cultuur van de eene of andere 

 vruchtensoort komt er spoedig eene plaatselijke en tijdelijke 

 overproductie en de vruchten, die niet lang bewaard kunnen 

 blijven en spoedig verkocht en verbruikt moeten worden, ver- 

 liezen hun waarde ; de prijs daalt zoodanig, dat men er geen 

 raad mede weet en de planter de winst derft, waarop 



