PHAJUS CALLOSUS LNDL. 



Eene onzer fraaiste Indische aard orchideeën is ongetwijfeld 

 bovengenoemde soort; in mijn opstellen over Orchideeën gaf 

 ik er in het 4"^^ deel van Teysmannia op blz. 643 eene korte 

 beschrijving van. Omdat de soort echter niet zoo zeldzaam 

 schijnt te zijn, als ik vroeger meende en volgens Miquel niet 

 alleen op Java, maar ook op Amboina voorkomt, en omdat de 

 kleur der bloemen, met name van het labellum, nogal aan af- 

 wisseling onderhevig is, volgt hier eene wat uitvoeriger beschrij- 

 ving der plant. 



De schijnkoollen staan dicht bij elkaar, zijn 6 — 7 cM. lang, 

 3 cM. breed en wat samengedrukt ; zij worden geheel door de 

 bladscheeden omhuld, zoodat zij eerst zichtbaar worden, als de 

 bladeren afgestorven zijn. Zij dragen gewoonlijk vier groote 

 bladeren, wier schijf, die aan beide einden zeer spits toeloopt, 

 tot 6 dM. lang en 19 cM. breed kan zijn, terwijl de gootvor- 

 mige bladsteel eene lengte van 4 dM. kan bereiken. De bla- 

 derea zijn sierlijk omgebogen, glimmend groen, zeer dun leer- 

 achtig met 7 — 8 stevige, overlangsche, aan de onderzijde ge- 

 kielde nerven. 



De forsche bloemstengel staat rechtop en ontspringt aan het 

 bovenste gedeelte van den knol ; hij wordt ongeveer 1 M. hoog 

 en draagt een rijkbloemigen tros van groote, 10-/^ cM. breede 

 bloemen, die dit vóór hebben boven die van de algemeen bekende 

 Phajus Blumei, dat zij zich flink openen en niet, zooals bij 

 laatstgenoemde het geval is, de bloemdekbladeren naar beneden 

 laten hangen, waardoor men de bloem moet oplichten om erin 

 te kunnen zien. 



De kelk- en bloembladeren zijn in één vlak uitgespreid ; zij 

 zijn alle lancet vormig, hoewel de laatste iets smaller dan de 



