— 534 — 



hoede moeten zijn om zoo weinig mogelijk verlies te lijden. 

 Er zijn natuurlijk verschillende omstandigheden, die den plan- 

 ter noodzaken op een bepaalde door hem gevolgde wijze te 

 werken, waar hij zelf soms een andere methode beter zou 

 achten. In jonge, onbeschaduwde tuinen zou men in het droge 

 jaargetijde het onkruid — natuurlijk geen alang-alang — mits het 

 niet te hoog worde en men tevens zorg draagt, dat in de 

 nabijheid der jonge boomen de grond schoon en losgehouden 

 wordt, kunnen laten staan en het eerst, na het invallen der 

 regens, wanneer het zich welig ontwikkeld heeft moeten neer- 

 slaan of afsnijden en in den tuin uitspreiden, om het, nadat 

 het dood is, onder den grond te werken. Het zal daarin dan 

 langzaam vergaan en den grond met humus verrijken — waardoor 

 tevens het vermogen om verschillende stoffen vast te houden 

 toeneemt — terwijl het zich uitbreidend wortelstelsel van de 

 boomen in den aanplant zich van een deel van het, als 

 't ware opgespaarde, voedsel kan meester maken. Hebben 

 eenmaal de wortels der boomen zich genoegzaam verspreid en 

 een dicht net in de bovenlagen gevormd, en wordt de grond 

 door de cu'tuurplant beschaduwd, dan zal men veel minder 

 gevaar loopen den grond door uitspoeling te zien verarmen. 

 Het zal dan in vele opzichten aan te raden zijn de tuinen 

 ■gelieel en al schoon te maken, waarbij men echter moet zorg 

 dragen den grond grof kruimelig te houden. Vooral liier te 

 lande, waar door de zware regens de grond zoo gemakkelijk 

 dicht slaat en dikwijls met een moeielijk doordringbare laag 

 bedekt wordt, is dit noodig. In zulk een kruimel i gen grond 

 oefent bovendien de mest, dien men er inbrengt, beter zijne 

 werking uit. 



V. R. 



