— 550 — 



eenjarige gewassen beplant en de yer kregen opbrengst nauwkeurig 

 gewogen. Het resultaat der proeven was : 



1^. dat door het losmaken van den grond de vruchtbaarheid 

 verhoogd werd en wel bij de meerderheid der vruchten in een 

 aanzienlijken graad. 



2^. dat de diepere bewerking tegenover de oppervlakkige bij alle 

 cultuurgewassen eene stijging van de opbrengst tengevolge had, 

 echter in zeer verschillenden graad; de verhooging was betrekkelijk 

 gering bij zoraerrogge, erwten, paardenboonen en lijnzaad, daar- 

 entegen aanzienlijk bij maïs, raapzaad, beetwortels en aardappelen. 

 Yooral bij maïs (1) — en dit is ook voor hier van belang om te 

 weten — zou dus een diepere bewerking voordeel brengen. 



Bij erwten en paardenboonen zou men, de diepte, tot welke de 

 wortels dier planten in de aarde dringen in aanmerking genomen, 

 a priori deuken, dat juist zij voor eene diepere bewerking dankbaar 

 zouden zijn. Dat dit niet het geval is zal daardoor verklaard kuunen 

 worden, dat zooals C. Kraus aantoonde, de meeste tot de familie der 

 Leguminosen behoorende planten zich kenmerken door een bijzonder 

 ontwikkelingsvermogen der zijwortels, hetwelk zich uit, zoodra de 

 hoofdwortels verhinderd worden om in de diepte door te groeien. Bij 

 knol- en wortelvruchten is diepe grondbewerking bijzonder voordeelig. 



Verder leidt Wollny uit zijne onderzoekingen af, dat bemesting 

 absoluut den kleinsten invloed op onbewerkten grond, eenen grooteren 

 op oppervlakkig bewerkten en den grootsten op diep omgewerkten 

 grond uitoefent, zoodat de werking van de mest inderdaad vanden 

 physischen toestand van den grond afhankelijk is en des te gunstiger, 

 naarmate de mechanische toestand van het land beter is en omgekeerd 

 oefent diepe grondbewerking op onbemesten grond relatief een 

 grooteren invloed uit dan op bemesten. 



(Forschungen au f dew r. 



Geblete der Agriculturphysik. 

 XVIII S. 63). 



(1) Bij een repks van proeven met maïs was de Terlioucüng van de opbreng- 

 sten van onbewerkten, vlak bewerkten en diep bewerkten grond als 1: 1.5: 1.8. 



