— 565 — 



20. Djeungdjing. ** Albizzia süpulata (Filet). 



Hoewel dit, in groote hoeveelheid te verkrijgen hout, vaster 

 en steviger is dan dat van de A. moluccana en het, voor thee- 

 kisten, een der meest gebruikte is, kleven het echter ook 

 belangrijke gebreken aan. De boom is niet zoo gemakkelijk 

 te planten en groeit veel minder snel dan zijn overzeesche 

 broeder. 



Daarentegen is hij meer bestand tegen den wind en niet 

 zoo onderhevig aan schade door insecten. 



Kern- en spinthout zijn zeer verschillend gekleurd, hetgeen 

 een vlekkerig aanzien aan de kisten geeft. Het spinthout 

 bederft zeer licht en wordt dan doorweven met een donker 

 gekleurd micelium. Wordt het niet snel en goed gedroogd 

 en droog gehouden, dan overdekken de planken zich met 

 schimmels en zwammen, waardoor zij vast aanéénkleven. 



Dit nadeel mist het hout der A. moluccana^ Deze laatste, 

 ook „Djeungdjing laoet" genaamd, wordt in deze streken door 

 de bevolking meest met den naam „Albasia" (zie no. 1) 

 bestempeld. 



Yan eene variëteit (?) „Djeungding leutak" genaamd, is het 

 hout totaal onbruikbaar. Het krimpt zoodanig, dat een plank 

 niet alleen veel smaller, doch geheel verwrongen wordt. 



21. Djoenti. 



Deze grootbladige boom, met zeer kleine bloemen, komt 

 zelden voor. Oppervlakkig gelijkt hij op „Djati" of „Sem- 

 poer". Groeit in tëgal-streken, gemengd met „Malaka", 

 „ki-bodas", „bintinoe" e.a. Het hout is roodachtig gekleurd, 

 vrij vast, doch grof. 



22. Djoeivar. Cassia spec. 



Zeer geschikt als scüaduwboom langs groote wegen. Het 

 hout is veel te hard voor theekisten. 



23. Gadok. * Bischofia spec. 



Voor theekisten goed bruikbaar, doch veelal door boorkevers 

 aangetast. 



24. Galinggém. Bixa spec. 



Meer geschikt voor levende pagers. Goed opgesnoeid wordt 



