— 593 — 



Een gevolg hiervan is, dat iu verhouding tot den stengel de 

 ■wortels in een drogen grond grooter zijn dan in vochtigen. Dit 

 punt is volkomen in overeenstemniig met het bekende feit, dat bij 

 woestijnplanten de wortels dikwijls enorm groot zijn in verhou- 

 ding tot het gewicht en de grootte van den stengel. 



Wat eindelijk betreft den invloed van het vochtgehalte op de 

 voortplanting van de soort komt Gaiu tot de beide volgende resul- 

 taten, waarvan het eerste op de zaden, het tweede op de knollen 

 betrekking heeft : 



1^. De vochtigheid van den grond begunstigt en vermeerdert 

 in het algemeen de opbrengst en het aantal vruchten en zaden, 

 maar droogte heeft het ontstaan van grootere en zwaardere zaden 

 ten gevolge. 



2«. Het aantal knollen is weinig afhankelijk van de vochtig- 

 heid van den grond; maar in vochtigen grond zijn de knollen 

 grooter, daarentegen minder goed ontwikkeld dan die, welke in 

 betrekkelijk drogen grond gevormd zijn. 



Zoodat dus in beide gevallen de vochtigheid wel de onmiddelijke 

 opbrengst vermeerdert, maar minder volmaakte voortplantiugsorganen 

 oplevert, zoodat deze dus ook weer minder krachtige nakomelingen 

 zullen voortbrengen. Er is dus voordeel voor het individu, maar 

 ten koste van het behoud der soort. 



OP WELKE WIJZE KUNNEN SCHIMMELDRA.DEN 

 IN DE PLANT BINNENDRINGEN. 



Wanneer men zich een schimmeldraad denkt, welke op de opper- 

 vlakte van een blad tot ontwikkeling is gekomen en zich afvraagt 

 op welke wijze deze schimmel nu verder haar weg zal zoeken naar 

 het inwendige, dan zullen wij daartoe twee wegen vinden aange- 

 geven. De eerste en wel schijnbaar de gemakkelijkste weg is die 

 welke gevormd wordt door de huidmondjes, de tweede weg is dwars 

 door de membranen heen, welke het plantenorgaan i. c. omgeven. 

 Zooals men weet is het blad meestal, behalve door den eigenlijken 

 celwand, nog door een laagje van consistentere stof bedekt, welke 

 het opperhuidje vormt. Maar ook wanneer de schimmeldraad door 

 het huid mondje naar binnen is gedrongen, bevindt deze zich nog 

 maar in de intercellulaire ruimten en moet ook daar den celwand 



