— 596 — 



De schimmel verspreidt zich op drie verschillende wijzen. De 

 meest algemeene van deze, en tevens degene, die de uitsluitende 

 oorzaak is van het zich uitbreiden rondom een bepaald middel- 

 punt, is het rayceliura, dat zich in den grond uitbreidt en zoo, van 

 de wortels van de eene plant op die van een naburige overgaande 

 de eene na de andere doodt. Om die verspreiding tegen te gaan, 

 dient er rondom de aangetaste plek een geul gegraven te worden, 

 die de verspreiding van het mycelium tot het binnen die geul gele- 

 gen gedeelte beperkt. Daar er toch geen geneesmiddel is voor de 

 planten wier vv^ortels aangetast zijn, moeten alle zieke exemplaren 

 uitgegraven en verbrand worden, terwijl men beter doet op de plaats, 

 waar die planten stonden niet meer op nieuw te planten 1). 



De schimmel brengt verder twee verschillende soorten van vrucht- 

 jes voort, welke elk duizenden conidiën ontwikkelen, die zich in de 

 lucht verspreiden. Daar elk van deze in staat is om, onder gun- 

 stige voorwaarden, de ziekte op een andere plant over te brengen, 

 zoo begrijpt men welk gevaar ook deze conidiën voor den peper- 

 aanplant opleveren. Het eenige middel hiertegen bestaat in het 

 verbranden van alle planten, waarop deze vruchtjes, als kleine 

 zwarte vlekjes, zichtbaar zijn. 



De gunstige uitwerking van het aanleggen van vuren te mid- 

 den der aangetaste planten laat zich verklaren doordat telkens 

 nieuwe deelen van de omgevende atmospheer in de vlam komen, 

 waarbij dan de daarin zwevende conidiën vernietigd worden. 



Ten slotte is het wenschelijk om de meest mogelijke zorg te 

 dragen, dat slechts stekken van volkomen gezonde planten voor de 

 uitbreiding van den aanplant gebruikt worden. 



(Kew-Bulletiii, Xo. 104, August. 1895). j. 



1) Op een der theeonderneming'en in de Preanger werd in 't begin van dit 

 jaar in een klein gedeelte van den aanplant een ziekte waargenomen, welke? 

 bij onderzoek ter plaatse, bleek een wortelziekte te zijn, die eveneens door een 

 onderaardsch voortkruipend mycelium van de eene plant op de andere overging. 

 Toen werd dezelfde raad gegeven als hierboven : het aangetaste stuk te omgeven 

 met een diepen greppel en de zieke planten uit te trekken en te verbranden. Dit 

 laatste is echter niet geschied, maar het graven van den greppel alléén had reeds 

 zóó gunstige gevolgen, dat de ziekte onmiddellijk tot staan gekomen is (J.) 



