— 619 — 



Men heeft er op gewezen, dat het gebruik van maïs, zoowel 

 bij menschen als bij dieren, een nadeeligen invloed op de gezond- 

 heid kan uitoefenen. Zoo komt in Italië, waar maïs in den vorm 

 van polenta door het volk gegeten wordt, eene ziekte voor, het 

 z. g. Pellagra, „Mal del solc". Het is echter bij onderzoek 

 gebleken, dat de kwaal nooit ontstaat bij het gebruik van goede, 

 zuivere maïs, maar toe te schrijven is aan een schimmel, die op 

 niet goed gedroogde maïs in Italië voorkomt. 



Een woord van aanbeveling voor de uitbreiding der cultuur 

 van een zoo nuttige plant is, zooals uit bovenstaande mede- 

 deelingen blijkt, niet misplaatst. Maïs groeit zoowel in de 

 beneden- als in de bovenlanden, ofschoon zij in de warmte zich 

 sneller ontwikkelt en eerder rijp zaad voortbrengt; hier te 

 Buitenzorg kan men gemiddeld drie maanden na de zaaiing 

 oogsten ; die tijd is in de bovenlanden dikwijls aanzienlijk 

 langer. Men vergete echter niet dat eene plant, die zulk een 

 groot product kan geven, niet in slechte gronden tiert; al is 

 de plant niet kieskeurig en gedijt zij in verschillende aardsoor- 

 ten en onder verschillend klimaat, toch zal in de meeste gevallen 

 de grond voor den aanplant behoorlijk bewerkt en bemest moeten 

 worden. Ook zal de cultuur bij veel droogte mislukken; op 

 gronden, die niet geirrigeerd kunnen worden, in streken waar 

 een droge Oostmoeson heerscht, is het niet raadzaam in genoemd 

 jaatgetijde maïs te planten. Yoor irrigatie der maïsvelden is 

 echter niet zooveel water noodig, als voor de padicultuur, daar de 

 velden niet regelmatig, maar zoo nu en dan slechts bevloeid 

 behoeven te worden. 



W. 



