— 634 — 



1 '^ het gehalte aan zwavelzure kinine der schilfers of primairen 

 bast uit den oogst van 1891, 



2° van den secundairen of niet geschraapten bast plus het 

 gehalte van den vernieuwden bast uit den oogst van 1892, 

 1893, 1894 en 1895, 



blijkt, dat de vernieuwde bast na vier jaren, nog lang niet 

 zijn oorspronkelijk gehalte heeft terug verkregen. 



En om nu toch eenigszins tot een resultaat te komen 

 bij de vraag: „hoeveel jaren er dan wel met de restauratie ge- 

 moeid zijn?" werden van een aantal boomen, welke in 1878 ge- 

 plant en in 1884 voor de heltt geschraapt waren, op eene hoogte 

 van 1 Meter boven den grond, zoowel van het geschraapte als 

 van het niet geschraapte deel, gelijke stukken bast gesneden 

 en onderzocht; en verkreeg men tot resultaat (zie analyses 

 Nos. 1 — 32 op blz. 638) dat zelfs een tijdperk van nagenoeg 12 jaar 

 nog niet voldoende is, om vernieuwden bast tot zijn oorspronkelijk 

 gehalte terug te voeren ! 30 «/o toch der onderzoekingen toonen 

 slechts eene kleine vermeerdering in alcaloïd-gehalte aan. 



De analyses Nos. 33 — 40 betreffen basten uit dezelfde tuinen 

 en geven het gemiddeld alcaloïd-gehalte aan van 100 boomen; 

 en ook hierbij is het kinine-gehalte van den vernieuwden bast 

 lager dan dat van den oorspronkelijken. 



Doch behalve dit, leeren de analyses Nos. 40 — 90, dat het 

 schrapen bovendien nog een slechten invloed uitoefent op het 

 gehalte van den oorspronkelijken bast, grenzende aan en boven het 

 geschraapte gedeelte. 



Ten behoeve van dit onderzoek werden een 25-tal boomen tot 

 ongeveer 1 ^ j ^ Meter boven den grond geschraapt, en tegelijker- 

 tijd van het niet geschraapte hooger gedeelte een reep bast 

 gesneden en deze geanalyseerd. 



Drie maanden later werden van een tiental boomen, en vijf 

 maanden later nogmaals van de resteerende vijftien naast de 

 plaats van het oude monster, doch met eene kleine tusschen- 

 ruimte, een nieuw stuk bast gesneden en geanalyseerd ; en zelfs 

 na dit korte tijdsverloop vertoonde zich reeds een betrekkelijk 

 aanzienlijke achteruitgang in alcaloïd-gehalte en wel bij de eerste 



