PLANTEN IN POTTEN. 



Vervolg. 



Na het in de vorige opstellen besprokene, blijft er nog een 

 belangrijk onderwerp ter behandeling over; het begieten der 

 planten namelijk, hetgeen eene zaak is, die wel verdient wat uit- 

 voerig besproken te worden. 



Indien er eene bewerking is, die hier nonchalant verricht 

 wordt, dan is dat voorzeker het gieten. Onze inlandsche zoo- 

 genoemde tuinlieden gieten zonder eenig nadenken maar raak ; 

 of eene plant het noodig heeft boezemt hen weinig belang in, 

 zij moeten gieten en doen het, ^voila tont." 



Het is bekend genoeg, dat eene plant voor haren groei 

 eene zekere hoeveelheid vocht in den grond behoeft; zonder 

 water geen groei. Even goed weet men dat er te veel water 

 in den grond kan zijn, waardoor de planten kwijnen en, als 

 het te lang duurt, te gronde gaan. Behalve de beide uitersten, 

 bestaat er nog een groot verschil in de behoefte van de 

 hoeveelheid vocht bij de verschillende plantensoorten, en last 

 not least heeft dezelfde plant in haar verschillende levensperio- 

 den niet altijd dezelfde hoeveelheid water noodig. Deze ver- 

 schillende stellingen kunnen we hier in 't kort bespreken. 



Wij kweeken planten in potten binnen en buitenshuis; die 

 buiten staan bevinden zich gewoonlijk in groote potten. Zulks 

 is noodig vooral voor de gewassen die in de volle zon moeten 

 staan, de aarde in kleine potten zoude, al begoot men ze twee- 

 maal daags, toch te zeer uitdrogen. Wij moeten aannemen, 

 dat alle voorzorgen voor drainage, zooals die vroeger aangegeven 

 werden, genomen zijn, zoodat het overtollige water door de gaten 

 onder in den pot kan wegloopen. Wanneer en hoe dikwijls 



