— 689 — 



Kyneritte is eene echte Cactus Dahlia, wier bloemen helder 

 scharlakeurood met purper hart zijn. 



Asia heeft langstelige bloemen, van perzikbloesemkleur. 



Mrs. G. Beid heeft lilabloemen, zij is, hoewel fraai genoeg, 

 minder voor snijbloem te gebruiken. 



Mrs. Hawkins is geel met lilaranden, eene soort, die in 

 geen collectie mag ontbreken, ook Honoria is een der beste 

 voor snijbloemen, de kleur der bloembladeren is lichtgeel en 

 roodachtig aan de keerzijde. 



Zuiver geel zijn Sulphur Queen en WilUam Pearce, zij wor- 

 den echter overtroffen door de nieuwe Blanche Keit, wier zuiver 

 goudgele bloemen den echten cactusvorm hebben. 



Countess of Radnor met langesteelde, vleeschkleurige bloe- 

 men, die eea min of meer duidelijk geel hart hebben, verdient 

 aanbeveling. 



De donkerst gekleurde Dahlia is zeker wel Black Prince^ 

 wier bloemen bijna zwart zijn. Duke of Clarence is ook don- 

 ker doch meer roodachtig dan de vorige, door de korte bloem- 

 stengels kan zij echter moeielijk als snijbloem gebruikt worden. 

 Een betere donkere soort is Marianne Harvey^ wier bloemen 

 hoewel klein toch in groote menigte en aan lange stengels 

 aan de plant verschijnen, waardoor zij voor het doel zeer 

 geschikt zijn. 



Ik kan hier deze korte opsomming eindigen met Alha im- 

 bricata, dit is eene dwergsoort, die voor het beplanten van 

 vakken bijzonder geschikt is, al zijn de bloemstelen niet lang, zoo- 

 dat de bloemen niet voor alle doeleinden gebruikt kunnen worden, 

 zijn zij toch voor het maken van kransen enz. zeer geschikt. 



Een geslacht, dat zoo gemakkelijk te kweeken is en zulke 

 fraaie bloemen geeft, mag ook hier niet vergeten worden, te 

 meer nu er, behalve de bo vengenoemden nog veel andere 

 variëteiten zijn, die aan alle eischen van den tegenwoordigen 

 tijd voldoen. Al zijn de planten in de benedenlanden niet zoo 

 fraai, de bloemen zijn het zeker wel, maar in de bovenlanden, 

 waar de Dahlia bijna evengoed, zoo niet beter groeit en bloeit 

 dan in Europa, is er geen dankbaarder bloem aan te wijzen. 



VI. 46 



