IETS OVER KANEEL. 



Nu, naar het schijnt, in den laatsten tijd de belangstelling 

 voor de kaneelcultuur weer levendig is geworden, zal het wellicht 

 voor velen niet onwelkom zijn iets over de planten, die kaneel 

 leveren, te vernemen. 



De in den handel meest geschatte kaneel is afkomstig van 

 den C'mnamomum zeylanicum Breyne, een tot de familie der 

 Lauraceae behoorenden boom. De bladeren zijn in jongen 

 toestand fraai rood gekleurd, zij hebben dan bijna geen reuk, 

 de oudere, groen gekleurde rieken naar kruidnagelen en zelfs 

 de afgevallen oude hlaren hebben nog in sterke mate dien 

 reuk. De kleine, groenwitte bloemen, waarvan men in ver- 

 schillende werken opgegeven vindt, dat de geur aangenaam is, 

 rieken daarentegen walgelijk. De vrucht gelijkt in onrijpen 

 toestand op een kleinen eikel; bij het rijpen neemt zij een donker- 

 blauwe kleur aan. Schilt men de rijpe bes, dan vindt men een dun 

 laagje, aangenaam naar appelen riekend vruchtvleesch en een enkel 

 zaad, dat bij het kauwen ervan zeer slij machtig wordt. Vol- 

 gens onderzoekingen van Dr. Greshoff bevatten de zaden bijna 

 36 "/o van een vast vet. 



Door distillatie van de blaren verkrijgt men een olie, die 

 in samenstelling grootendeels overeenkomt met kruidnagelolie (zij 

 is nl. zeer rijk aan eugenol), echter heeft zij een aan kaneel 

 herinnerenden bijreuk, die daaraan toe te schrijven is, dat de 

 bladstelen en vermoedelijk de hoofdnerven een weinig zooge- 

 naamde kaneelolie bevatten. 



Uit den bast — zoowel dien van de takken als van den stam — 

 wordt door distillatie met water een aangenaam, sterk rieken- 

 de, kostbare olie gewonnen, die zwaarder is dan water en groote 

 hoeveelheden kaneel aldehyde bevat. De samenstelling dier 



