_ 708 — 



Hoe of men echter ook aanhoogt, steeds houde men hier 

 mede op, zoodra men ziet dat er ondergrond bij de „kaki's'^ 

 wordt gebracht, slechts de bouwkruin mag gebruikt wordea 

 Yoor het aanhoogen. 



De plaatsing der bladeren aan den stam en het verloop der 

 blad vleugels langs den stengel doet bij regen de grootste 

 hoeveelheid van het water, dat op het blad valt, langs den stam 

 afloopen. Dit is nu wel een zeer schoone inrichting in de 

 natuur, om zooveel mogelijk van het regenwater, dat het blad 

 treft, der plant ten nutte te doen zijn, maar heeft tevens ten 

 gevolge, dat de grond om den stam telkens wordt losgespoeld 

 en dus de stam in een kuiltje staat. 



Wanneer de grond nu wat vast is, blijft in dit kuiltje water 

 staan, wat aanleiding kan geven tot rotting van den stam. 

 Dikwerf vindt men de plant zwart worden juist op de plaats 

 waar hij uit den grond komt. 



Dij het makeu van booge, spitse kaki's zal men van dit inwa- 

 teren minder last hebben dan bij lage, vlakke aanaarJing, daar 

 meestal van zelve het kuiltje dichtvalt. 



Bij dagelij ksch toezicht kan de koelie ook zelve hiervoor 

 zorg dragen, wanneer hij even de aarde wat ophaalt, welke 

 afspoelde. 



Met het dool om zooveel mogelijk partij te trekken van den 

 beschikbaren grond en den koelie zooveel mogelijk te laten 

 planten, is men in de laatste jaren in Deli afgeweken van de 

 gewone wijze van planten en zette men telkens twee rijen planten 

 dichter bijéén. Bij het aanhoogen kon de koelie dan telkens 

 twee rijen tegelijk verzorgen. 



Verdient ook in ander opzicht deze nieuwe plantwijze weinig 

 aanbeveling, op de netheid en zorg voor de aanhoogingen zal 

 het ongetwijfeld ook een schadelijken invloed hebben. 



Wanneer toch de koelie niet van alle zijden elke plant met 

 den patjoel kan bereiken, hoe wil hij dan goed en netjes 

 werken ? 



De aanhoojjino: bij deze nieuwe wijze heeft tengevolge, dat 

 twee rijen planten op een vrij breed bed komen te staan. 



