— 20 — 



kend is uit hoeveel zaailingen (bibits) deze bestaat. Prof. 

 Inagaki begint er op te wijzen, dat het aantal zijsten- 

 gels, die zich ontwikkelen uit een rijstkorrel, zeer afwijkend 

 is bij verschillende variëteiten, waarvoor hij als voorbeeld 

 aanhaalt de Shinriki^ die meest 10—25 stengels vormt, ter- 

 wijl Shiratama slechts 5—12 stengels heeft. 



Verder is het aantal stengels afhankelijk van het kli- 

 maat, den bodem, de bemesting, de temperatuur van het 

 water, waarmede de velden worden geirrigeerd, de wijze 

 van cultuur enz. Dat echter het aantal der zaailingen 

 bijéén geplant ook van groeten invloed is, toont hij aan 

 door o.a. het voorbeeld aan te halen van de Shiratama^ 

 waarbij het gemiddelde uit 12 proefnemingen het volgende 

 resultaat gaf: 



uit één enkele zaailing ontstaan 11.3 stengels. 



„ twee zaailingen tezamen geplant 12.8 „ 

 „ drie „ „ „ 14.2 „ 



» vijf „ „ „ 16.5 „ 



„ acht „ „ „ 19.4 „ 



„ tien „ „ „ 20.7 „ 



Men ziet uit deze cijfers, dat hoewel er een zekere toe- 

 name valt te constateeren in verband met het aantal ge- 

 bruikte zaailingen, het aantal stengels niet evenredig 

 is met het aantal zaailingen, en dat naarmate men meei 

 zaailingen gebruikte, er een gestadige afname in de ver- 

 houding valt te constateeren. 



Deze gestadige afname moet volgens Prof. Inagaki geweten 

 worden aan een onvoldoend assimilatie-proces, daar, naar- 

 mate een plantstoel meer zaailingen bevat, terwijl er maar 

 een zeer geringe hoeveelheid voedingsstoffen in den bodem 

 voorhanden is, deze hoeveelheid, die voor elke plantstoel 

 't zelfde is, over een grooter aantal zaailingen moet wor- 

 den verdeeld. 



Uit een theoretische beschouwing komt hij verder tot 

 de bepaling der factor, waarmede het aantal zaailingen ver- 

 menigvuldigd moet worden, om het vermoedelijke aantal 



