— 23 — 



plantsoen, evenals vroeger hem zoo vaak was overko- 

 men, door het water zoude vernield worden. 



Groot was zijn verbazing, toen de padie, niettegenstaande 

 het water bleef wassen, toch niet te gronde ging, en ten 

 slotte een mooien oogst opleverde. 



Dit merkwaardige resultaat deelde hij mij mede, en toonde 

 tevens een bos padiestengels, welke gemiddeld drie meter 

 lang waren geworden. 



Intusschen had ik mijne sawahs laten beplanten, doch 

 vertoonde de padie aldaar, die goed ontwikkelde, volstrekt 

 niets abnormaals, wat lengtegroei betreft. 



Blijkbaar dat deze padiesoort zich gemakkelijk kan 

 aanpassen aan de uitwendige omstandigheden, en als moeras- 

 plant gelijk met het langzaam stijgende water is mede- 

 gegroeid ; dat was trouwens te verwachten bij eene amphi- 

 bieachtige plantensoort als de rijst, die zoowel in droge 

 gronden als in moerassen kan leven. 



Zulke planten hebben immers de eigenschap, om door 

 overmatige lengtegroei bij wassend water steeds „het 

 hoofd boven water te houden" d. w. z. de voor het leven 

 meest essentieele deelen, nl. de top en de bladeren boven 

 den waterspiegel te doen blijven. 



Het ontstaan van talrijke wortels aan de knoopen is bij 

 alle grassoorten (waartoe de padie behoort) een gewoon 

 verschijnsel. 



Het komt mij voor, dat de padie-soorten met korten 

 rijptijd en vooral de harige soorten, overal, waar tijdelijk 

 verdronken gronden voorkomen, tot drijfrijst kunnen worden 

 veranderd. 



Het zoude wellicht aanbeveling verdienen, in dit opzicht 

 proeven te nemen. 



Buitenzorg^ 1903 L. 



