— 07 — 



Niet de waarde dezer beweringen, doch wel hare algemeene ver- 

 breiding zijn de reden, dat ik er wat uitvoeriger bij wil stilstaan. 



Het komt mij voor, dat de opvatting, dat het topblad zoo achter- 

 uitgegaan is, berust op een eigenaardig misverstand. Ik geloof 

 n. 1. dat, hetgeen tegenwoordig topblad heet, en zoo grof en weinig 

 waard is, vroeger bij de snijmethode eenvoudig werd weggetopt; 

 en dat, hetgeen vroeger topblad heette, tegenwoordig onder den 

 naam middenbled wordt geplukt. Ter staving dezer meening, zou 

 ik willen wijzen op het groote verschil in opbrengst per veld tus- 

 schen nu en vroeger. Immers in den snijtijd waren 7 tot 9 pikols 

 per veld een goede opbrengst, 10 pikol was al iets bijzonders. In 

 de latere plukjaren bereikte men tot 15 pikol per veld, terwijl men 

 bij een opbrengst onder 10 tot 12 pikol allicht ontevreden is; en 

 daarbij moet in aanmerking worden genomen, dat een koelie tegen- 

 woordig eerder minder dan meer boomea plant, dan vroeger. 



Nu geeft de behandeling als snijblad weliswaar een verschil in 

 gewicht van ±15 pCt. ten nadeele van het snijblad, op een gelijk 

 aantal geoogste bladen per boom ; daarom is het 't zuiverste, alleen 

 rekening te houden met dit aantal bladen. 



15 jaar geleden schreef Haarsma, dat de hoornen op zoodanige 

 hoogte werden getopt, dat 16 tot 20 bladen per boom bleven staan. 

 Bij wijze van uitzondering kwamen boomen van 25 bladen voor; 

 doch ook werden zwakke boomen getopt op 12 bladen of minder. 



Tegenwoordig topt men een goed ontwikkelden boom zelden op 

 minder dan 20 bladen; ik zou schatten, dat men gewoonlijk op 

 21 — 25 bladen topt; zwakke boomen natuurlijk op minder, doch het 

 is in een eenigszins goed staanden aanplant volstrekt niet moeilijk 

 talrijke boomen met 27 — 29 bladen aan te wijzen. Gemiddeld laat 

 men dus bij de plukmethode 4 a 5 bladen meer aan den boom, 

 en dit zijn nu juist die bladen, welke aan de markt als het bo- 

 vengenoemde inferieure topblad verschenen. 



Ik herhaal dus — wanneer in den snijtijd het topblad zooveel 

 beter was dan het topblad van heden, dan komt dat volgens mijn 

 bescheiden meening daardoor, dat het ander, lager groeiend blad 

 was, meer te vergelijken met 't middenblad van thans. 



§ 5, Dat „door het telkens beschadigen eener plant deze in 

 haren groei wordt belemmerd", zal wel niemand tegenspreken. 

 Dat dus het geleidelijk oogsten der bladen van onderen op, een 

 onmiskenbaren invloed zal uitoefenen op de plant in 't algemeen 



