— 71 -- 



Ten eerste op het verloop der drofjing. De bewering wordt 

 wel eens geuit, zelfs gepubliceerd, „dat enijblad gauwer droog is 

 in de schuren." Wanneer dit slaat op den geheelen tijd yan af 

 het ophangen tot aan het bundelen, dan is het beslist onjuist- 

 In een tijd, dat snijden de eenige oogstwijze was, schreef Haaksma, 

 dat de booraen 28—36 dagen hingen, tot de tabak bundelbaar 

 was. In een zeor vochtig seizoen kan het tegenwoordig voorkomen, 

 dat geplukte tabak ongeveer 4 weken te drogen hangt. Ik heb 

 echter meermalen gezien, dat zaudblad in IG a 17 dagen bundel- 

 baar was. Als gemiddelde zou ik voor plukblad 21—25 dagen 

 willen opgeven, hetgeen aanmerkelijk minder is dan bij het snij- 

 blad. — Indertijd heb ik gemakshalve het drogingsproces in 3 pha- 

 sen gesplitst: het tijdperk van leven (A), — dat van afsterven van 

 het bladvlak B, — en dat van dood van het biadvlak, doch nog af- 

 sterven van den nerf (C). Nu is in het algemeen A langer voor 

 snijblad dan voor plukblad, en het duurt voor snijblad 8 a 10 da- 

 gen, tegen 4—6 dagen voor 't plukblad. Is echter eenmaal het 

 afsterven begonnen, dan gaat 't ook sneller bij snijblad dan bij 

 plukblad; B duurt ten ruwe voor snijblad 4 a 6 dagen, voor plukblad 

 5 a 8 dagen. — Het drogen der nerven, vooral der koppen, duurt 

 dan weer veel langer bij snijblad, het verschil tusschen beide zal 

 voor C wel ongeveer een week bedragen. 



Hier mag niet verzuimd worden, op te merken, dat de kortere 

 duur der phase B wellicht één der oorzaken is van de gemeenlijk 

 ietwat lichtere kleur van snijblad. 



§ 12. Wat nu betreft de verschillen in eigenschappen van 't hlad 

 tengevolge der 2 droogmethodes, kan ik, na mijne vorige publicatie 

 over dit onderwerp 1), hier kort zijn, en volstaan met te memoreeren, 

 dat eenzelfde tabak, als snijblad gedroogd, \a,teT: lichter van gewicht, 

 lichter van kleur, vooral naar den voet van het blad toe, — egaler 

 van kleur, — minder wateraantrekkend, dus droger en stugger zal 

 zijn dan, wanneer zij als plukblad ware gedroogd. Zij zal tevens 

 minder neiging tot schimmel en rot vertoonen, omdat het juist de 

 meeste vochtaantrekkende stoften en zouten zijn, welke het blad 

 verlaten en in den stam trekken. Het wegtrekken dezer zouten 

 heeft mede tengevolge een minder voorkomen van beslag, in hoofd- 

 zaak op de nerven, maar dan natuurlijk ook een vermindering der 

 zoutafzettingen, bestempeld met de namen „Korrel", ,Gansehaut," 



4) Teysmannia, 1900. 



