— 82 — 



nuttigste gewassen gerekend. Op vruchtbaren grond be- 

 reiken de stengels eene lengte van 60 a 70 vt., terwijl zij 

 het op schralen bodem niet veel verder dan tot 20 vt. 

 brengen. In het laatste geval treden de knoopen sterk 

 te voorschijn en wordt de bamboe meer speciaal gebruikt 

 voor het vervaardigen van balustrades, afscheidingen, 

 stores enz. 



Mosochiku, Phyllostachys mites^ geeft niet zulke sterke 

 stengels als de vorige en is korter van geledingen. Deze 

 soort wordt speciaal geteeld voor de eetbare jonge spruiten. 

 Van alle bamboespruiten (rebong) zijn die van de Mo- 

 sochiku de smakelijkste, in den omtrek van Tokio be- 

 staan uitgebreide aanplantingen, alleen met het doel om 

 de spruiten te oogsten. 



Om goede krachtige spruiten te krijgen, is een welige groei 

 noodzakelijk en deze ontstaat door flinke bemesting. 

 Verder moet de grond poreus zijn en nooit geheel uitdrogen, 

 daarom is eene bedekking met afgevallen blad wenschelijk. 

 Het uitgraven der spruiten geschiedt bij voorkeur, vóór 

 zij zich aan de oppervlakte van den grond vertoon en, zij 

 zijn dan malscher en lekkerder. Vijf jaren na de uitplan- 

 ting levert de bamboe de eerste goede spruiten, na tien 

 jaren is de aanplant gesloten en komt de geregelde volle 

 productie. Men acht het in Japan een voordeelige cultuur. 



Hier eet men ook wel reboeng, maar het is een onsma- 

 kelijk kostje; terwijl Europeanen, die lang in Japan gewoond 

 hebben, de spruiten zooals ze daar gewonnen worden 

 overheerlijk vinden. 



De mooiste bamboe in de Bergtuinen is wel de zg. Kin- 

 chiku of goudbamboe. Het is een welig groeiende soort, 

 de plant vormt een dicht boschje, waaruit de lange stengels 

 met het fijne loof sierlijk naar alle kanten overhangen. 

 De stengels zijn fraai geel met eenige weinige groene 

 strepen. Volgens sommigen is de goud bamboe uit Formosa 

 in Japan ingevoerd. In tegenstelling van de meeste andere 

 soorten, dient deze in hoofdzaak tot versiering van den tuin. 



