— 95 — 



Tal van onderzoekers op dit gebied, waaronder van Be- 

 neden, Haeckel, Oscar Hert wig, Strasburger, om van de 

 vele anderen, die hierin veel en belangrijks leverden niet te 

 gewagen, hebben kunnen vaststellen, dat de daad der be- 

 vruchting meer is dan eene vermenging van moeder en vader. 



Wanneer de ei- en zaadcellen zich vereenigen, dringt de 

 kern van de laatste naar die der eerste en vereenigt zich 

 daarmede tot één geheel, doch niet in die mate, dat de 

 inhoud dier kernen zich volkomen mengt en een nieuw 

 lichaam vormt. 



Die kernen behouden, ondanks de innige vereeniging, 

 hunne eigene individualiteit. 



De bevruchte eicel is dus niet een enkelvoudig maar 

 een dualistisch organisme en zullen alle cellen, die hier- 

 uit voortkomen, alzoo het geheele wezen, ook de voort- 

 plantingsorganen ervan, die uit die eicel zullen voortkomen, 

 evenzeer een dualistisch karakter dragen. 



Elk door sexueele voortplanting ontstaan organisme is 

 dan ook uit den aard van het ontstaan ervan een dub- 

 bel wezen, als het ware voor de eene helfc moederlijk, 

 voor de andere helft vaderlijk, beide innig verbonden tot 

 één, zonder dat ieders „ikheid" verloren gaat, doch daar- 

 entegen weder zoodanig één geheel vormende, dat de ker- 

 nen der cellen van het geheele individu de invloeden der 

 levensomstandigheden kunnen opnemen en, voor zooverre 

 dit voor het bestaan der soort (in den ruimsten zin genomen) 

 noodig is, verwerken tot een erfenis voor latere generaties. 



Be kernen der cellen zijn de dragers der erfelijke eigenschap- 

 pen van het geslacht^ de soort van plant of dier. 



Deze kernen bevatten als het ware een copie van de voor- 

 schriften voor elk der soorten organismen geldende, wat moet 

 gedaan worden, om het bestaan dier soorten te verzekeren. 



Op welke wijze dit plaats heeft? 



Hét is mogelijk zich eene voorstelling der zaak te ma- 

 ken, maar er bestaat geen zekerheid, dat deze de waar- 

 heid ook maar in de verte nadert. 



