— 99 — 



hunner respectieve voorouders ondervonden, zoodat het 

 karakter der soort door een hoogst aanzienlijk getal gene- 

 raties wordt overgeplant, zoowel van moeders- als van va- 

 derszijde, terwijl door de als het ware oneindige mate van 

 variatie en combinatie in kleinere, doch voor overerving ge- 

 schikte punten, ook een hoogst aanzienlijke reeks van indivi- 

 dualiteiten zal ontstaan. 



Bekend is het, dat er geen twee menschen gevonden 

 worden, die in alle opzichten met elkander overeenstemmen. 



Hetzelfde ziet men bij alle diersoorten en hoogere planten 

 (bij lagere en laagste planten is het meer dan bezwaarlijk 

 zulke verschillen waar te nemen, hoewel ze er toch moeten 

 zijn.) 



Zelfs bij wezens, die uitsluitend door celdeeling vermeer- 

 deren, moet door den invloed der uiterlijke omstandigheden 

 verschil ontstaan, hoewel hier de innerlijke stimulans als 

 bij sexueele voortplanting ontbreekt. 



Het karakter van zulke wezens blijft door de wijze van 

 vermeerdering noodwendig éénzijdig, en is het duidelijk, 

 dat de uiterlijke omstandigheden, die gemeenlijk niet spoedig 

 erfelijke eigenschappen doen ontstaan, eerst over lange tijd- 

 perken eenen duurzamen invloed kunnen uitoefenen. 



Oppervlakkig beschouwd, zijn alle individuen van eenzelfde 

 soort hooger georganiseerde wezens aan elkander gelijk, doch 

 nadere kennismaking doet spoedig zien, dat elk iets heeft 

 waardoor het van alle andere is onderscheiden. 



Deze eigenschap der dieren en planten, welke zich langs 

 sexueelen weg voortplanten, is één der meest indrukwek- 

 kende verschijnselen in de natuur. 



Niet alleen, dat hierdoor het voortbestaan der „soort" 

 verzekerd wordt, daar onder de gemeenlijk overtalrijke 

 afstammelingen van één ouderpaar, allicht enkele gevon- 

 den worden, die zich aan de telkens veranderlijke levens- 

 omstandigheden kunnen aanpassen, ook evolutie in den 

 hedendaagschen zin is hierdoor mogelijk. 



Immers kunnen door dit eenvoudige, maar toch grootsche 



