— 108 — 



]-ijkste zijtakken hierom gegroepeerd bleven, terwijl alle 

 overige takken veerden weggenomen. Waar de hoofdstam 

 niet meer te onderkennen was, werd de verdere groei 

 van den boom over 2 — 4 der zwaarste takken verdeeld. 



Terugkomende op beplanting van terreinen, die nogal 

 aan wind zijn blootgesteld, verdient deze cultuurmethode 

 aanbeveling. Tot op 3 jarigen leeftijd late men de boomp- 

 jes ongesnoeid en eerst op dit tijdstip gaat men tot 

 snoeien, en wel aanvankelijk met de noodige omzichtig- 

 heid, over. 



In een anderen aanplant van Ficus in den Cultuurtuin, 

 die in 1882 met tjankokans is aangelegd met een plant- 

 wijdte van ongeveer 24 voet in driehoeksverband, zijn de 

 boomen om de andere rij op één stam gehouden. De op 

 één stam gehouden boomen hebben zich over het algemeen 

 beter ontwikkeld dan de niet behandelde. 



Voorzoover als zich reeds nu uit onze onderzoekingen 

 en ervaringen, cultuurwijzen voor Ficus elastica laten aflei- 

 den, zoo kunnen deze in eene extensieve en intensieve onder- 

 scheiden worden. 



Waar de arbeidskrachten schaarsch en duur zijn of waar 

 men weinig kapitaal aan de cultuur ten koste wil leggen, 

 daar is de extensieve cultuurmethode aangewezen. In dit 

 geval plant men wijd uit elkaar, bv. 36 voet in het 

 vierkant. Is het in ontginning genomen terrein met alang- 

 alang begroeid, dan trekke men om de Ficusplanten kringen, 

 die met den patjol zorgvuldig van alangalang vrijgehouden 

 worden. Al naarmate de boompjes grooter worden, wor- 

 den de bewerkte kringen ook ruimer genomen. De ont- 

 wikkeling van de alang-alang buiten de schoongehoudeii 

 kringen gaat men tegen, door haar 2 a 3 maal in het jaar 

 kort te snijden, een of tweemaal in den regentijd en het- 

 zelfde nogeens in den Oostmoesson. Vooral in den drogen 

 tijd moet men zorgen, dat de alang-alang kort gehouden 

 wordt en geen aanleiding geeft tot brandgevaar, hetwelk 

 bij deze cultuurmethode den aanplant bedreigt. 



