— 112 — 



door stuifmeel van Calanthe furcata op den stempel der bloem van 

 G. Masuca te brengen. Gredurende de laatste tien jaren is het aan~ 

 tal Orchideeën-hybriden zeer toegenomen, terwijl er thans meer dan 

 1300 bestaan, waarvan minstens 230 hybriden tusschen verschil- 

 lende geslachten zijn. De groote meerderheid dezer bastaarden 

 zijn vruchtbaar; er zijn daaronder van de tweede, derde en vierde 

 generatie. Een der verst gevordprde is Paphiopedilum X Kabele, die 

 vijf verschillende soorten in zijn stamboom te4t. Uit het medege- 

 deelde blijkt, dat Orchideeën een mooi veld leveren voor de studie 

 der erfelijkheid. 



Schrijver van dit opstel in onderstaand tijdschrift, de heer Char- 

 les C HuRST, spreekt over zijne kruisingsproeven met drie Indische 

 soorten Paphiopedilum — bij de liefhebbers meer bekend als Cypri 

 ^ecZïMm —, namelijk P. Spicerianum van Assam; P. insigne van 

 ïTepaul en P. Boxalli van Burraa. Kortheidshalve noemt hij deze, 

 naar de beginletters der soortnamen, S. I. en B., verder houdt hij 

 rekening met een enkel in het oogvallend kenteeken van de drie 

 genoemde soorten, namelijk de kleurteekeningen op het bovenste 

 bloemblad, dat tegenover de lip staat. In B. ziet men op genoemd 

 blad donkerpurpergekleurde, min of meer ineenvloeiende vlekken. 

 In I. zijn het ronde, vrij regelmatig gevormde stippen, bruin op 

 den groenen en purper op den witten ondergrond. In S. zijn deze 

 kleurteekeningen afwezig. 



In de eerste generatie F, werd S. gekruist aet I., en ook om- 

 gekeerd I met S, hieruit ontstonden 50 plantjes, bekend onder den 

 naam van P X Leeanura, die ik hier zal noemen S. I. Het resul- 

 taat was in beide kruisingen nagenoeg hetzelfde, de kleurschakee- 

 ringen hadden den vorm van eenige weinige onregelmatige vlakken, 

 bruin op den groenen en purper op den witten ondergrond, dus 

 werkelijk stonden zij tusschen de gevlekte I en de ongevlekte S. 



Onder de plantjes, ontstaan uit het zaad derzelfde vrucht, kwamen 

 geringe verschillen voor in de grootte en het aantal der vlakken, 

 zij kwamen hierdoor dichter bij één der ouders I of S. Dit resul- 

 taat levert een goed voorbeeld voor het z.g. gemengd type van 

 de bastaarden, dat bij de meeste Orchideeën domineert. 



Bij de tweede generatie Fs, werd een der S. I. hybriden ge- 

 kruist met de derde soort B en ook omgekeerd, hiervan werden 

 60 plantjes verkregen, bekend als P X Hera, waarvan er 49 ge- 

 bloeid hebben. 



