— 115 — 



hier niet gelukkig mede. Het zeer fijne zaad en de lange kiemings- 

 periode zijn oorzaak, dat er van het uitgezaaide weinig of niets terecht 

 komt, zij worden gewoonlijk door kleine plantjes van zwammen of wie- 

 ren overwoekerd. In den wilden staat kiemen zij wel, het is daar voor 

 ■de meeste Orchideeën de eeiiige wijze, om zich te vermenigvuldigen, 

 maar het perceutsgehalte van de kiemenile zaden moet toch al bijzon- 

 der gering zijn. Indien de miUioenen zaadjes, die jaarlijks uit de open- 

 springende vruchten komen en door den wind worden verspreid alle 

 kiemden, zouden alle plekken op de bewoonbare aarde weldra door 

 Orchideeën ingenomen worden. Het gaat hier echter, evenals bij eenige 

 andere in 't wild groeiende, veel zaad voortbrengende soorten; de 

 natuur zor^t er voor, dat het evenwicht bewaard blijft. 



Op mijn erf plantte ik indertijd op een mooien boom van Am- 

 herstia nobüis, eenige anggrek boelan, Phalaenopsis arnahilis, die nu 

 en dan vrucht dragen, in het najaar van 1902 won ik er rijp zaad 

 van. Een gedeelte ervan zaaide ik uit in sphagnum en een an- 

 der gedeelte wreef ik tusschen het mos op den boom, waar ook 

 de moederplanten groeiden, van dit laatste deel, heb ik nu een aan- 

 tal jonge plantjes verkregen, van het eerste echter kwam niets terecht. 



De heer Noel Bernard, die reeds verschillende proeven met het 

 uitzaaien van Orchideeën nam, deelt nu in „Comptes rendus" van 

 de Fransche „Académie des Sciences" een en ander mede overliet 

 uitzaaien van Cattleya's en Laelia's. Hij zaait zijne zaden gewoon- 

 lijk uit in vochtig zaagsel, na een paar weken komen er dan uit 

 de kiem kleine ronde lichaampjes te voorschiju, die opvallen door 

 de groene kleur. In dezen toestand blijven zij eenigen tijd ; soms 

 ontwikkelen zij zich niet verder en gaan te gronde door het op- 

 treden van schimmels of andere kleine plantaardige organismen, 

 soms, na korteren of langeren tijd, gewoonlijk één a twee maanden, 

 ontwikkelen zij zich verder. De kieming gaat altijd zeer langzaam 

 en onregelmatig, meestal zijn na 4 a 5 maanden de kiemplantjes 

 niet hooger dan 5 ram. Die miniatuurplantjes zijn aan hun top 

 meestal bedekt door een kleine draadvormige fungus. De heer 

 Bernard vond, dat deze fungus noodzakelijk is voor de verdere 

 ontwikkeling der plantjes. Bij afwezigheid van dezen fungus zoude 

 volgens hem, de kieming en de verdere ontwikkeling van Cattleya's 

 en Laelia's niet slagen. Eene dergelijke symbiose is bij de kieming 

 van meerdere planten gevonden. 



(Gardeners' Chronicle, 5 Dec. 1904). w. 



