— 126 — 



branden flinkweg op. Intusschen zijn weer nieuwe planten opge- 

 legd om te drogen en brandbaar te worden, en zoo gaat het voort 

 met hooge stapels, die van onderen wegbranden en bovenop steeds 

 worden aangevuld. 



Als de kuil vol asch is, stopt men, en laat afkoelen; zoodra de 

 asch voldoende te hanteeren is, zeeft men ze in zakken, waarin zij 

 naar de bewaarplaats ervoor op het emplacement wordt vervoerd 

 terwijl de nog onvolledig verbrande, verkoolde stukken weder op 

 het vuur worden geworpen. 



Men maakt de vuren niet tegelijk, doch met tusschenpoozen 

 achter elkaar aan, zoodat men later steeds drie vuren aan den gang 

 heefr, en één kuil met asch afkoelt. Aldus kan men zonder op- 

 onthoud doorwerken. 



§ 15. — Het spreekt van zelf, dat men op kleiner schaal, met 

 2 kuilen, maar ook op grooter schaal, met 6 of meer kuilen kan 

 werken. In 't algemeen mag ik niet nalaten hier te vermelden, 

 dat ik met bovenstaande beschrijving geen onveranderlijk voor- 

 schrift heb willen geven, doch alleen een handleiding, met behulp 

 waarvan ieder planter in staat zou zijn, om door eigen wijzigin- 

 gen de voor zijn speciale omstandigheden meest geschikte methode 

 van aschbereiding vast te stellen. Ik hoop echter, dat de grond- 

 beginselen, die onaangetast moeten blijven, voldoende duidelijk 

 uitkomen. 



§ 16. — Thans een woord over het bewaren der asch. Men heeft 

 D.1. opgemerkt, dat zakken door de asch worden verteerd en door- 

 gevreten. Bovendien trekt de asch uit de lucht gretig vocht aan. 

 Dit wetende, geloof ik, aan te mogen bevelen om voor de asch in den 

 goedang of een andere bewaarplaats gecementeerde bakken te laten 

 metselen (in den trant van mandibakken, maar dan wat grooter) 

 en deze te sluiten met goed passende houten deksels. Het eerste 

 jaar zal dit de asch wat duur maken, maar men moet in 't oog 

 houden, dat zulke bakken voor vele jaren goed zijn. 



§ 17. De hoeveelheid asch, welke men op deze wijze verkrijgt, 

 kan ik nog slechts bij benadering schatten. Ik geloof dan, dat, door 

 de bank gerekend, 5 tot 10 gram per plant eerder te weinig dan te 

 veel is. Dat zou dus zijn per veld van 15000 boomen: 75 tot 150 

 K.G., en op een onderneming van 400 velden : 500 k 1000 picol ; 

 van een eenigszins weelderigen aanplant krijgt men echter onge- 

 twijfeld veel meer. 



