— 134 — 



Bovendien kunnen, tengevolge van hel afsterven der cellen, om- 

 zettingen en uitwisselingen van bestanddeelen plaats hebben, waar- 

 van weer de afscheiding van nieuwgevormde stoffen en -zouten het 

 gevolg kan zijn. 



Verloopt de droging vrij vlug, en ligt er vooral slechts weinig 

 tijd tusschen het sterven en het droogzijn der cellen, dan zullen 

 bedoelde uitwisselingen van bestanddeelen slechts in geringe mate 

 plaats hebben; in iedere cel slaat neer, wat er oorspronkelijk in 

 voorhanden was, en men krijgt wel vele, maar zeer kleine kristal- 

 hoopjes in het blad weefsel. 



Verloopt de droging echter langzaam, zoodat allerlei omzettingen 

 volledig tot stand kunnon komen, en er ruimschoots gelegenheid is 

 voor uitwisseling, dan ziet men — in 't oog houdende, hoe een een- 

 maal gevormd begin van een kristal een merkbare trekkracht uit- 

 oefent op de gelijksoortige deeltjes in de omgevende, oververzadigde 

 oplossing, — zonder veel moeite in, dat zich in dit geval kristal- 

 ophoopingen kunnen vormen, aanmerkelijk grooter dan bij de vlug- 

 ge droging, omlat er 1° moer materiaal, n. 1. uit meerdere cellen, 

 VOO beschikbaar is, en 2° meer tijd. 



Bereiken de kristalaggregaten zoodanige grootte, dat zij de dikte 

 van het ge Iroogde bUd zoo zeer overtreffen, dat men ze met 't bloote 

 oog kan waarnemen als zandachtitje bultjes, dan spreekt men van 

 tabak met „korrel", met „grain", of met „Gansehaut." Zoodanige 

 tabak wordt door velen gaarne gezien, en met recht, aangezien 

 die grove en rijkelijke kristallisaties een teeken zijn van eene lang- 

 zame droging, en van eene groote hoeveelheid van organische kali- 

 zouten, dus van eene groote waarschijnlijkheid voor goeden brand. 

 Al te groot mogen de kristalklompjes echter ook weer niet zijn, 

 aangezien zij dan bij het branden der sigaar opzwellen tot helder- 

 witte, uitstekende, luchtige potasch-korrels, welke aan de asch een 

 ruw-, ik zou willen zeggen, een puisterig aanzien geven. 



Wanneer nu een blad, nog vóórdat de droging is afgeloopen, 

 door zijne opperhuid, — (cuticula en epidermis), — zontoplossingen 

 gemakkelijk doorlaat, dan zullen deze in vele gevallen van binnen 

 uit het bladweefsel naar de oppervlakte uittreden. De kleverigheid 

 van sommig gedroogd blad schrijf ik dan ook deels aan „olie," 

 deels aan genoemde zoutoplossingen toe. 



En als deze oplossingen nu later, bij verder vochtverlies, uitkris- 

 talliseeren, dan heeft men beslag. 



